Χθες ορκίστηκα.
Έγιναν όλα τόσο γρήγορα,στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου επικρατούσε πανικός.
130 άτομα ορκίζονταν μαζί μου.Όλοι της νομικής.Είχαν έρθει συγγενείς,φίλοι,τα φλας των φωτογράφων δε σταματούσαν.Δεν υπήρχε πάντως καμία τάξη,καμία οργάνωση..Δεν περίμενα κάτι καλύτερο,είχα πάει και σε άλλες ορκωμοσίες.Βάλαμε όλοι τα καλά μας,φτιάξαμε τα μαλλιά μας και χαμογελούσαμε για να βγούμε ωραίοι στις φωτογραφίες.Χαζά,ανούσια πράγματα που υποτίθεται τα κάνουμε για να τα θυμόμαστε στα γεράματά μας.
Δε λέω πως δεν ήμουν χαρούμενη που ήρθαν συγγενείς και φίλοι να με καμαρώσουν,που ήμουν για λίγο το επίκεντρο της προσοχής,όπως και να το κάνουμε αυτό αρέσει σε όλους λίγο πολύ...Δε ξέρω γιατί τώρα που τελείωσε το βλέπω με άλλο μάτι,χτες το ζούσα με όλη μου τη ψυχή..Ίσως άμα δω τις φωτογραφίες και μου αρέσουν να αλλάξω γνώμη!!
Οι αριστούχοι ήταν μόνο 2..γιατί άραγε;
Εντύπωση μου έκανε που κάποιοι απόφοιτοι,3 για την ακρίβεια,διάβασαν μια βεβαίωση όρκου αντί για τον κανονικό όρκο επικαλούμενοι την τιμή τους καθώς δήλωναν άθεοι.Κατά τη γνώμη μου καλά έκαναν αφού οι πολιτικές τους πεποιθήσεις ακολουθούν μια τέτοια γραμμή αναφορικά με τη θρησκεία.Πάντως δε μπορώ να κρύψω ότι εξεπλάγην για το ένα απ'αυτά τα άτομα,ότι έφτασε σε σημείο να ορκίζεται,καθώς δεν ερχόταν σε κανένα μάθημα,πρωτοστατούσε στις καταλήψεις και μονοπωλούσε τη συζήτηση στις συνελεύσεις...Γενικά φαινόταν να τον ενδιαφέρουν μόνο τα παραταξιακά και όχι το αντικείμενο της σχολής.
Ο όρκος σε ένα σημείο λέει "προς την αλήθειαν και το δίκαιον αποβλέποντες..."
Μακάρι να ήταν έτσι αλλά....ποιον κοροϊδεύουμε;
Τελοσπάντων.
Σήμερα θα το γιορτάσω,για το καλό.Γιατί μια φορά συμβαίνουν αυτά...