show must go on...

Με μια βαλίτσα στο χέρι..

2010-08-17T17:12:00.002+03:00

Αν κάποιος με ρωτούσε πως θα περίεγραφα τον χρόνο που πέρασε αυτήν ακριβώς την έκφραση θα χρησιμοποιούσα..Οκ δεν ήταν πάντα βαλίτσα, τις περισσότερες φορές ήταν σακ βουαγιάζ αλλά νομίζω πως η διαφορά είναι αμελητέα.Η σημασία είναι πως ο αποθηκευτικός αυτός χώρος με είδη ταξιδίου έγινε προέκταση του χεριού μου..και ένας χρόνος που λέω είναι λίγος..ήταν περισσότερος..σίγουρα αξίζει τον κόπο όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο αλλά πολλές φορές η ζωή επιλέγει για εμάς αντί εμείς για αυτήν..ποτέ δεν φανταζόμουν στο παρελθόν ότι θα έκανα μια διαδρομή τόσο συχνά για να δω ένα πρόσωπο, κι όμως συνέβη..
Κάποιοι το κατακρίνουν, σε άλλους φαίνεται παράξενο, άλλοι δεν το καταλαβαίνουν, δε χωράει στη λογική τους..Δέχομαι όλες τις απόψεις και συμφωνώ με ό,τι και να μου πούνε.Άλλοι δε θα έκαναν ποτέ αυτό που κάνω εγώ, προτιμούν τη βολή τους, θα το είχαν λήξει..Εγώ επέλεξα να το συνεχίσω να δω πού θα με βγάλει..ουσιαστικά είμαι ακόμα στη μέση της διαδρομής, δεν έχω φτάσει στον προορισμό μου..Όχι δε μετανιώνω..οι εμπειρίες ζωής είναι χρήσιμες..είναι κι αυτές αποσκευές που κουβαλάμε πάντα μαζί μας όπου κι αν πάμε..στριμωγμένες ανάμεσα στην οδοντόβουρτσα, τη χτένα και το αφρόλουτρο..

Ισορροπώντας

2010-05-06T19:00:00.003+03:00

Πώς αλλάζουν οι εποχές...απ'τη μια στιγμή στην άλλη..τη μια μέρα φυσάει κι έχει κρύο και την άλλη είναι άνοιξη..το παράδοξο της φύσης..μέχρι χθες είχα ανάγκη τη ζεστή κουβέρτα μου, τώρα την κοιτάω και μου φαίνεται περίεργη, δεν την χρειάζομαι πια..ανοίγω το παράθυρο και δε φοβάμαι μην κρυώσω..στέκομαι μπροστά του αρκετή ώρα..μυρίζω την ατμόσφαιρα και χαμογελάω..όμορφες μνήμες ξυπνούν..όχι δεν πρόκειται να σας ζαλίσω μ' αυτές..αν τις περιγράψω ίσως να μη μου φαίνονται πια τόσο όμορφες όσο είναι μέσα στο μυαλό μου..θέλω να πάρω το ποδήλατό μου και να ξεχυθώ στους δρόμους...αλλά ειλικρινά, ζήτημα είναι να το έχω κάνει αυτό μια φορά μονάχα..όμως μόνο στη σκέψη κάτι φτερουγίζει μέσα μου..αυτό το κάτι προσγειώνεται απότομα όταν αντικρύζω τις ξεφούσκωτες ρόδες του..
Μήπως όμως ήξερα από πριν ότι είναι ξεφούσκωτες;Μήπως απλά δεν ήθελα να το δεχτώ..Δεν έχει σημασία...αυτό που έχει σημασία είναι ότι το να κάνεις ποδήλατο είναι κάτι που δεν ξεχνιέται...κι ας πιστεύεις το αντίθετο..θα βρεις τον τρόπο να ισορροπήσεις..

Το βουλώνετε σας παρακαλώ;;

2010-01-18T17:49:00.003+02:00

Αν σας αρέσει να μιλάτε στο κινητό σας δυνατά δημοσίως τότε καλύτερα σταματήστε να διαβάζετε αυτή την ανάρτηση.Μπορεί να εκνευριστείτε.Προσωπικά εκνευρίζομαι με όλους αυτούς που νομίζουν πως ο υπόλοιπος κόσμος έχει υποχρέωση ή όρεξη να τους ακούει να μιλάνε στο κινητό τους μέσα στο λεωφορείο του ΟΑΣΘ, μέσα στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ και γενικά σε μέρη όπου δε θα έπρεπε να επιτρέπεται η χρήση τηλεφώνων.Τί με νοιάζει εμένα κοπελιά πόσα μαθήματα χρωστάς και πότε ξεκινάς πρακτική;;Το μόνο που με νοιάζει είναι να φτάσω στον προορισμό μου με όσο το δυνατόν λιγότερα νεύρα και χωρίς πονοκέφαλο..Όταν η διαδρομή κρατάει μία ώρα δε μπορώ όλη αυτή την ώρα να σε ακούω να γκαρίζεις στο πίσω κάθισμα..Να είναι καλά τα mp3, έχουν σώσει πολύ κόσμο από τις βλακείες που τον υποχρεώνουν στο δρόμο να ακούει..Αλλά μερικές φορές η φωνή κάποιου αγενέστατου κατά τη γνώμη μου είναι πιο διαπεραστική κι από τους ήχους της μουσικής..Όχι κυρία μου, δε θα κουφαθώ εγώ αυξάνοντας την ένταση για να μην ακούω τις ασυναρτησίες σου..
Μια φορά ήμουν σε ένα λεωφορείο της γραμμής και ένας ας τον πούμε κύριος μιλούσε επί 20 λεπτά στο τηλέφωνό του δυνατά χωρίς να τον ενδιαφέρει ότι ήμασταν εκεί μέσα παστωμένοι πόσοι άνθρωποι..ώσπου κάποια κυρία του έκανε παρατήρηση να κλείσει το κινητό γιατί η ίδια είχε βηματοδότη και δεν έπρεπε να έρχεται σε επαφή με τα κύματα που εκπέμπουν τα κινητά..το τί βρισίδι άκουσε από αυτόν δε λέγεται..τόση ευγένεια δε μπορούσα να την αντέξω..και να έχεις δίκιο ρε φίλε να σου πω μπράβο βρίσε...αλλά έλεος!!Μέσα σ' αυτή τη διαδρομή των 20 λεπτών είχαμε μάθει καμιά ντουζίνα άνθρωποι με ποιον μιλούσε,πού είχε πάει χτες το βράδυ, πού βρίσκεται η γκόμενά του, τί φαγητό θα φάει το μεσημέρι, τί δουλειές είχε να κάνει το απόγευμα και άλλα πολλά τόσο ενδιαφέροντα για εμάς γεγονότα..Ήθελα να ήξερα εσείς που μιλάτε έτσι άνετα στο κινητό σας θέλετε να μαθαίνει όλος ο κόσμος τα προσωπικά σας;;Λίγη ντροπή δεν έχετε;Λίγο τακτ;Σας παρακαλώ μη μας φορτώνετε με ένα σωρό άχρηστες πληροφορίες για το άτομό σας..
Ουφ, τα είπα και ξεθύμανα..

Και πάλι εδώ..

2010-01-07T16:26:00.002+02:00

Και πάλι εδώ λοιπόν!Με τη νέα χρονιά αποφάσισα να δώσω περισσότερη σημασία σ'αυτό το μικρό κομματάκι του εαυτού μου που ονομάζεται μπλογκ, το οποίο με περιμένει υπομονετικά τόσο καιρό χωρίς παράπονο μέχρι να πάρω απόφαση να το τιμήσω..Έτσι λοιπόν ύστερα από ευχές για μια νέα χρονιά καλύτερη από τις προηγούμενες σε όλους τους μπλογκοφίλους θα παίξω ένα παιχνιδάκι που είδα σε ένα πολύ φιλικό μου μπλογκάκι, αυτό του δακρακίου !
Ξεκινάμε!

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

η ψυχική ηρεμία και η έλλειψη κάθε έγνοιας

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

η φωνή της μαμάς μου

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

την πρωτοχρονιά που ήπια λίγο παραπάνω..

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

ο εγωισμός μου

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

το είπα παραπάνω ντε..ξανά το θέλεις;;είπαμε ο εγωισμός μου!

6. Σε ποια λάθη δείχνετε μεγαλύτερη επιείκεια;

στα αυθόρμητα

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

χμμ..δε νομίζω να έχω την τιμή να ταυτίζομαι με κάποια ιστορική προσωπικότητα..θα'θελα βέβαια κάποια στιγμή να μπορώ να ταυτιστώ με τον Αριστοτέλη Ωνάση αλλά αυτό είναι άλλο θέμα..

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

όλοι όσοι επιβιώνουν σε δύσκολες συνθήκες

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

η ίδια η ζωή..

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Μίλαν Κούντερα, Πηνελόπη Δέλτα, Ρουθ Ρέντελ, Αρουντάτι Ρόι, Μπέτυ Σμιθ

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

την τόλμη, την ανδρεία και την αποφασιστικότητα

12. ...και σε μια γυναίκα;

το να είναι χειραφετημένη, ανεξάρτητη

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ζακ Στεφάνου, Νίκος Βουρλιώτης ( καλά μη με δείρετε μ' αρέσει..)

14. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλυν, Μπέτυ Σμιθ

15. Η ταινία που σας σημάδεψε;

Μπεν Χουρ

16. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Βαν Γκογκ

17. Το αγαπημένο σας χρώμα;

μαύρο..άντε καλά και ροζ..

18. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

το ότι συνεχίζω να παίζω αυτό το μπλογκοπαίχνιδο! (ουφ ατελείωτο είναι..)

19. Το αγαπημένο σας ποτό;

τζιν τόνικ

20. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

τί μόνο για ένα;;ας το αφήσουμε καλύτερα πονεμένη ιστορία..

21. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ όλα;

την τσιγκουνιά χωρίς προφανή λόγο, την αγένεια

22. Όταν δε γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

οι εξορμήσεις και οι έξοδοι γενικότερα!

23. Ο μεγαλύτερός σας φόβος;

η μοναξιά και οι αρρώστιες

24. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

όταν πρόκειται για μικρά ανώδυνα ψεματάκια που όμως με βγάζουν από μεγάλες σκοτούρες..

25. Ποιο είναι το μότο σας;

Δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής!!

26. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

στον ύπνο μου ύστερα από μια υπέροχη μέρα..

27. Εαν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

όλα τα μπορείς..

28. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

αγχωμένη για το μέλλον

Ουφ πάει τέλειωσε..προσκεκλημένοι όλοι όσοι επιθυμούν να παίξουν!!Εις το επανειδείν!

Κάτι σαν ανάρτηση

2009-12-01T21:41:00.003+02:00

Όπως φαίνεται πολλοί τελευταία έχουν εγκαταλείψει το σπορ που λέγεται μπλόγκινγκ και μαζί τους κι εγώ..Τί με οδήγησε σ' αυτήν την απόφαση;Πραγματικά δε ξέρω καν αν ήταν απόφαση ή απλά συνέβη.Μάλλον το δέυτερο.Αυτή τη στιγμή δεν ξέρω ακόμα γιατί ξεκίνησα να γράφω ανάρτηση ούτε ποιο θα είναι το περιεχόμενό της.Απλά μπήκα και άρχισα να γράφω ό,τι μου κατεβαίνει..Δεν είναι πως δε συμβαίνουν πολλά στη ζωή που αξίζουν να ειπωθούν.Είναι απλά μια τάση για εσωστρέφεια που μ'έχει πιάσει τελευταία..Ίσως και μια σκέψη ότι μπορεί να προδίδω κάτι γράφοντας εδώ.
Ο χρόνος φτάνει στο τέλος του και όπως είναι λογικό μια τέτοια εποχή γίνεται ανασκόπηση των γεγονότων.Συνέβησαν πολλά που δεν είχαν ξανασυμβεί με την καλή έννοια..και δε συνέβησαν άλλα που έπρεπε να είχαν συμβεί..αλλά γιατί να ανησυχούμε συνεχώς για τα πρέπει..υπάρχουν και τα θέλω,κι ας κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε πολλές φορές μέσα στο άγχος μας.Εκείνα ξεπηδάνε απ'το πουθενά και ζητάνε προσοχή..Κι αυτό το λέει κάποια που τις περισσότερες φορές δε ξέρει τί θέλει..και είναι δυσβάσταχτο,ανυπόφορο.Για γέλια και για κλάματα.
Μα είναι τώρα για δημοσίευση αυτά που γράφω;Όχι πείτε μου...

ΥΓ:Ο μετριασμός σχολίων έχει μπει για έναν μόνο λόγο,υπάρχει κάποιος πραγματικά ενοχλητικός μπλόγκερ που ακόμα δεν έχει βαρεθεί τον εαυτό του και απορώ πραγματικά..

καλοκαίρι και όλα καλά..

2009-08-03T18:04:00.004+03:00

Χάθηκα το ξέρω..καλοκαιράκι και κάνουμε οι περισσότεροι αποτοξίνωση από τις συνήθειες του χειμώνα..που δεν είναι απαραίτητα κακές συνήθειες αλλά δεν παύουν να είναι συνήθειες.
Μέχρι στιγμής αυτό το καλοκαίρι μετράει 2 συναυλίες (james - scorpions),όχι μάλλον 3 αλλά η τρίτη ήταν εγχώριων καλλιτεχνών,2 ορκωμοσίες Αλεξανδρούπολη-Θεσσαλονίκη ιατρική-πολυτεχνείο,2 θεατρικές παραστάσεις (Αριστοφάνης και γαλλική κομεντί),8 μπάνια στη θάλασσα(ξέρω λίγα είναι μπορούσα και καλύτερα δε θα επαναληφθεί!),αρκετές εντάσεις και πολλέςςς πάρα πολλές διαδρομές..κοντινές μεν αλλά δεν παύουν να είναι διαδρομές..
Και το καλοκαίρι συνεχίζεται..πλησιάζει ο καιρός και για λίγο πιο μακρινά ταξιδάκια στην Ελλάδα..πάντα μου άρεσε να φεύγω το καλοκαίρι μακριά..
Δυστυχώς ο μπλόγκερ δεν επιτρέπει να ανεβάζουμε βίντεο μεγαλύτερα των 100 Μb οπότε ούτε ένα δείγμα από όσα βίντεο τράβηξα τις μέρες των συναυλιών δε μπορώ να σας δείξω..

Λόγια,λόγια,λόγια

2009-07-01T23:57:00.003+03:00

Γιατί μερικές φορές δεν μπορούμε να εκφράσουμε αυτό που νοιώθουμε;Οι λέξεις κολλάνε κάπου ανάμεσα στον ουρανίσκο και τη γλώσσα μας,εκεί πίσω απ'τα δόντια..και δε βγαίνουν.Ούτε με ερωτήσεις που δίνουν μια ώθηση και η μόνη απάντηση είναι αυτό ακριβώς που σκεφτόμαστε.Με πίεση δε γίνεται τίποτα,έτσι δε λένε;Ίσως έρθει ο καιρός για λεκτική έκφραση κάποια στιγμή..ίσως βρούμε το κουράγιο.
Η έμπρακτη έκφραση των συναισθημάτων γιατί να μην αρκεί;Δείχνουμε αυτό που νοιώθουμε με πράξεις,χειρονομίες,χαμόγελα,βλέμματα.Είναι δυνατόν να μην είναι αρκετά;Γιατί επιμένουμε να επιθυμούμε να ακούμε κάποια πράγματα από τους άλλους;Μόνο στο άκουσμά τους τα πιστεύουμε.Οι πράξεις δεν είναι αρκετά ηχηρές;Δεν αφήνουν πιο έντονο απόηχο;
Πολλές φορές τα λόγια αποτυπώνονται πιο εύκολα στη μνήμη μας,μας αιχμαλωτίζουν ή μας ελευθερώνουν..γνωρίζουμε πως υπάρχει περίπτωση να είναι λόγια του αέρα,λέξεις χωρίς ουσία, κι όμως τα αναζητάμε και τα υπερεκτιμούμε..είναι η επιβεβαίωση ότι όλα βαίνουν καλώς.
"Όλα θα πάνε καλά".Πόσες και πόσες φορές δε θελήσαμε να το ακούσουμε...

24 χρόνια πριν..

2009-06-22T15:19:00.004+03:00

24 χρόνια.Σ'αυτή τη γη.Δε μεγαλώνωω μικρή θα μείνω σας το δηλώνω...Είναι υποχρεωτικό να ωριμάσουμε κάποια στιγμή στη ζωή μας και αν ναι τότε ποιο είναι το χρονικό περιθώριο που μου απομένει;;Ελπίζω επίσης να μην έχω προθεσμία ένα χρόνο για να βάλω στεφάνι γιατί το άκουσα και αυτό σήμερα..ουφ!Μερικοί μια τέτοια μέρα σου θυμίζουν τις υποχρεώσεις σου απέναντι στην κοινωνία και τον εαυτό σου,άλλοι πάλι ευτυχώς απλά χαίρονται μαζί σου..
Μια τέτοια μέρα καταλαβαίνεις περισσότερο την αγάπη στα μάτια των δικών σου ανθρώπων γι'αυτό είναι τόσο όμορφη.Είναι δική σου.
Σας φιλώ,τρέχω να σβήσω τα κεράκια μου!!
ΥΓ:Κάτι ξέχασα.Αυτή η μέρα δεν είναι μόνο δική μου μιας και ανώτερες δυνάμεις επέλεξαν στην κοιλιά της μαμάς μου να μην είμαι μόνη.Χρόνια πολλά αδερφούλη!!

Face off

2009-05-27T23:36:00.001+03:00

-Μα τί ήσυχο και καλό κορίτσι που είναι...
Έτσι λένε για μένα στο γραφείο όπου κάνω άσκηση.Ανταποκρίνεται άραγε κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα ή έχω δώσει λανθασμένη εντύπωση για το άτομό μου στο χώρο εργασίας μου;Πραγματικά έχω κρατήσει ένα πολύ χαμηλό προφίλ που πολλές φορές φτάνει στο σημείο να με παρουσιάζει ως εντελώς λιγομίλητο αν όχι αμίλητο άνθρωπο.Και είναι πραγματικά περίεργο γιατί οι δικηγόροι του γραφείου είναι νεαρά άτομα αρκετά κοντά στην ηλικία μου.Ίσως επειδή βλέπω τη σχέση ως καθαρά επαγγελματική δεν μου βγαίνει κάποια οικειότητα και πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να γελάει αμήχανα με κάτι που ειπώνεται και με αφορά ή είναι κάτι άσχετο χιουμοριστικής φύσεως.
Έχω τελικά δύο διαφορετικές όψεις στον χαρακτήρα μου και παρουσιάζω όποια με βολεύει κάθε φορά καλύτερα ανάλογα με τις περιστάσεις;Προσαρμόζομαι στο περιβάλλον που βρίσκομαι σαν χαμαιλέοντας;Δε μπορώ να το εξηγήσω.Γιατί να μην είμαι ο εαυτός μου οπουδήποτε;Άραγε συμβαίνει μόνο σε μένα;Υποθέτω πως όχι.
Αντιλαμβάνομαι πως πολλά άτομα είναι ντροπαλά και ανοίγονται δύσκολα σε κάποιους που γνωρίζουν ελάχιστα αλλά δεν θα τοποθετούσα τον εαυτό μου σ'αυτή την κατηγορία,προσπαθώ γενικά να είμαι κοινωνική εξαρχής και να αισθάνονται οι άλλοι μαζί μου οικεία.
Δε ξέρω τί φταίει,θέλω να είμαι πάντα ο εαυτός μου αλλά υπάρχουν φορές που πρέπει να προσπαθήσω υπερβολικά γι'αυτό και φορές που δε μου βγαίνει καθόλου να νιώθω άνετα όσο κι αν προσπαθώ.
Αλλά τί σας ζαλίζω κι εσάς τώρα..

Αναζητώντας τίτλο

2009-05-13T15:53:00.004+03:00

Όταν η έμπνευση καταπιέζεται τί κάνει κάποιος για να την ελευθερώσει;Είναι πολλά που γίνονται και διστάζω να τα εκφράσω γραπτώς..δε ξέρω ίσως παίζει ρόλο που διαβάζουν το μπλογκ και γνωστοί μου..δύσκολα μένεις στην ανωνυμία τελικά.Από στιγμή σε στιγμή σε ανακαλύπτουν και σε παρακολουθούν,μπορεί να το προκαλέσεις και μόνος σου κάποιες φορές άθελά σου.Ίσως να μην είναι και κακό κιόλας,ίσως να σημαίνει ότι ενδιαφέρονται κάποιοι για σένα,θέλουν να ξέρουν τί σκέφτεσαι.Ναι ναι σίγουρα δεν είναι κακό..το να περνάς απαρατήρητος από τους γύρω σου είναι χειρότερο.Οπωσδήποτε.

Κάποιες φορές σκέφτομαι να περιγράψω περιστατικά που συμβαίνουν στα δικαστήρια,μετά όμως αλλάζω γνώμη γιατί είναι πραγματικά ψυχοπλακωτικά ώρες ώρες.Άνθρωποι που διαφωνούν,άνθρωποι που μαλώνουν μεταξύ τους,άνθρωποι που φωνάζουν,άνθρωποι με προβλήματα που ελπίζουν να λυθούν μέσα σε μια αίθουσα δικαστηρίου..
-Θυμήθηκες μετά από 12 χρόνια ότι έχεις παιδί ξαφνικά;Και δε δίνεις και διατροφή...
-Εσύ επηρεάζεις το παιδί και δε θέλει να έρχεται σε μένα..
Και στη μέση ένα παιδί που πρέπει να πει στο δικαστή αν θέλει να βλέπει τον πατέρα του και πόσο.
-Σε αθώωσαν εδώ αλλά κακομοίρη μου μην τολμήσεις να μη ξαναδώσεις χρήματα..τέσσερα στόματα έχω να θρέψω και είμαι άνεργη.
-Ξέρεις ότι δεν έχω κι εγώ δουλειά,έχω ψυχολογικά προβλήματα παίρνω φάρμακα..κάνω ό,τι μπορώ.
Έτσι κυλάει μια ήσυχη μέρα στα δικαστήρια.Στις πιο ανήσυχες μέρες θα δεις εμπόρους ναρκωτικών να δικάζονται και τον Κούγια να τριγυρίζει στο διάδρομο.
Και η δικαιοσύνη φαντάζει ουτοπία.Η υποκειμενικότητα της σε κάνει να αναρωτιέσαι αν άραγε υφίσταται.
Τυχερός όποιος δεν χρειάστηκε να πάει ποτέ στη ζωή του σε δικαστήριο.

ΥΓ:Λατρεύω το καλοκαίρι αλλά γιατί άρχισε να μου λείπει το κρύο;;Ίσως γιατί η εποχή αυτή είναι άχαρη..δε ξέρεις τί να φορέσεις,στη θάλασσα δεν μπορείς ακόμα να πας και είμαστε ακόμα οι περισσότεροι κάτασπροι του γάλακτος.

Μια εκδρομή και τέσσερα συμπεράσματα + update!

2009-04-22T16:06:00.005+03:00

Χριστός ανέστη σε όλους!!
Επέστρεψα από τη Βιέννη χθες τα ξημερώματα..δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο υπέροχη πόλη είναι.Στην Αυστρία οι άνθρωποι ζούνε αρμονικά μεταξύ τους και η συνεννόηση με την εκάστοτε κυβέρνηση είναι άψογη.Δεν έχουν βγει ποτέ στους δρόμους να διαδηλώσουν για κάτι που τους δυσαρεστεί διότι πολύ απλά δεν τους δυσαρεστεί τίποτα,όλα δουλεύουν ρολόι και η οικονομική κρίση είναι ακόμα άγνωστη λέξη.Τα αυτοκίνητα σταματάνε για να περάσουν οι πεζοί,δεν ακούς καθόλου κορναρίσματα, υπάρχουν ειδικά σχεδιασμένα δρομάκια στα πεζοδρόμια για να περνάνε τα ποδήλατα (εμείς φυσικά δεν το είχαμε συνέχεια στο μυαλό μας αυτό και παρά λίγο θα μας πατούσαν οι ποδηλάτες!), υπάρχουν και φανάρια ξεχωριστά για τους ποδηλάτες!!Σκουπίδια δε βλέπεις πουθενά αλλά ούτε και κάδους απορριμάτων,κάτι που σε κάνει να απορείς για το πώς λειτουργούν εκεί..κάποιο σύστημα θα έχουν το οποίο είναι δύσκολο για μας να το αντιληφθούμε!Τα πάρκα είναι αμέτρητα,κάθε γειτονιά και πάρκο..το μεγαλύτερο πάρκο της Βιέννης, το Πράτερ, μοιάζει με δάσος..μια βόλτα εκεί σε κάνει να ξεχάσεις ότι βρίσκεσαι σε πόλη..Τα κτίρια στο κέντρο της πόλης είναι πανέμορφα, τα μουσεία ατελείωτα(δε γινόταν να δούμε όλα τα εκθέματα θα κάναμε 3 ώρες στο καθένα τουλάχιστον!) και τα παλάτια της πόλης πραγματικά στολίδια!
Τώρα κάποια συμπεράσματα γενικότερα με αφορμή την εκδρομή:
1. Αν θέλετε να πάτε εξωτερικό καλύτερα να οργανώσετε μόνοι σας το ταξίδι σας παρά να αναθέσετε την οργάνωση σε κάποιο πρακτορείο διότι η ανατροπή του προγράμματος και οι δυσάρεστες εκπλήξεις είναι σχεδόν σίγουρες.
2.Είναι πολύ ωραίες οι εκδρομές στο εξωτερικό, σε αναζωογονούν αλλά τουλάχιστον εμένα με μελαγχολούν κιόλας όταν σκέφτομαι ότι πρέπει να επιστρέψω και κυρίως το πού θα επιστρέψω..
3.Προτιμώ να μαζεύω χρήματα για να πηγαίνω ταξίδια παρά να τα ξοδεύω οπουδήποτε αλλού σε χαζά καθημερινά πράγματα.
4.Είναι πολύ ωραίο να μοιράζεσαι με άλλους την αγάπη για ταξίδια και να τα υλοποιείς μαζί τους!!

ΥΓ: Ξέρω ότι βρέχει έξω αλλά εμένα μου μύρισε καλοκαίρι...γι'αυτό και η αλλαγή της ταπετσαρίας!

Update: Έβαλα και φωτογραφίες για να γίνω πιο πειστική στις περιγραφές μου και γιατί το ζητήσατε μερικοί.
Αααα και κάτι ακόμα: εκεί που καθόμουν με την παρέα μου στην κεντρική πλατεία της Βιέννης και απολαμβάναμε τη βραδιά ακούμε ξαφνικά μια φωνή από πίσω μας: ''Άντε γ*** ρε μλκ!!''.......ένα ελληνικό αεράκι φύσηξε...πατρίδα..

Ώρα για παιχνίδια..

2009-03-23T12:35:00.002+02:00

Μιας και είμαι στο γραφείο και σήμερα η μέρα είναι χαλαρή είπα να κάνω κανένα ποστάκι..κι επειδή έχω κάτι χρωστούμενα θα παίξω!!
Λοιπόν έχουμε και λέμε...με κάλεσε η eirini να πω 10 ιδιοτροπίες μου αλλά επειδή κατά βάθος δεν είμαι καθόλου ιδιότροπο άτομο θα σας πω μονάχα 5!!

1.Στον ύπνο έχω ορισμένες ιδιοτροπίες...θέλω απόλυτο σκοτάδι και απόλυτη ησυχία για να κοιμηθώ!Ακόμα,για να με πάρει ο ύπνος πρέπει να κουκουλωθώ ολόκληρη μέχρι το κεφάλι πάντα..όποιος με βλέπει πώς κάνω ή γελάει ή τρομάζει...και το καλοκαίρι το ίδιο γίνεται,με το σεντόνι αυτή τη φορά..και καύσωνα να έχει εγώ θα είμαι κουκουλωμένη κι ας ιδρώνω..

2.Μη με κοροϊδέψετε αλλά κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ θέλω να φάω οπωσδήποτε ένα ξινόμηλο..εξαιρείται η περίοδος του καλοκαιριού οπότε συμβιβάζομαι με ροδακινάκι..η ιδιοτροπία όμως δεν τελειώνει εδώ...θέλω αυτό το μήλο να μου το έχει καθαρίσει κάποιος άλλος αλλιώς δεν τρώω καθόλου..''Μπαμπάαα μήλο!!''

3.Έχω κι εγώ αυτή την ιδιοτροπία με το νερό που τρέχει που την ανέφερε και η ειρήνη!Δεν το αντέχω καθόλου να βλέπω νερό να σπαταλιέται με οποιονδήποτε τρόπο..Το καλοκαίρι αυτό είναι το χειρότερό μου...να βλέπω να πλένουν μπαλκόνια οι γείτονες με τις ώρες αφήνοντας το λάστιχο ανοιχτό.Μα καλά πώς μπορούν;;

4.Ένα άλλο κόλλημά μου αφορά τα κινητά τηλέφωνα.Δεν αντέχω καθόλου αυτούς που μιλάνε δυνατά στο κινητό μέσα στο λεωφορείο λες και είναι υποχρεωμένοι όλοι οι υπόλοιποι να τους ακούνε!Επίσης τσατίζομαι όταν είμαι σε μια παρέα και κάποιος ασχολείται με το κινητό του διαρκώς γράφοντας τους άλλους.

5.Τέλος έχω μια ιδιοτροπία με το σβέρκο μου.Δεν αντέχω καθόλου να με πιάνουν πίσω στο λαιμό ούτε για αστείο..Συχνά το κάνει ο αδερφός μου για να μου τη σπάσει επειδή ξέρει πόσο με πειράζει!Γκρρρρρ!!

Πάμε τώρα για το δεύτερο παιχνιδάκι που με κάλεσε το δακράκι!(μου βγήκε και στιχάκι)!
Να πω 5 πράγματα που με εκνευρίζουν...βέβαια μερικά περιλαμβάνονται στις ιδιοτροπίες μου αλλά οκ θα σας πω και άλλα 5 αφού το θέλετε!

1.Με εκνευρίζει πάρα πολύ όταν έχω στο μυαλό μου ένα σχέδιο για το πώς θα περάσω τη μέρα μου και γίνεται κάτι που το ανατρέπει και τελικά την περνάω εντελώς διαφορετικά..κυρίως όταν πρόκειται για δουλειά που προκύπτει και δε χωράει αναβολή.

2.Εκνευρίζομαι απίστευτα πολύ με την αδικία όταν πέφτει στην αντίληψή μου είτε αφορά εμένα είτε τρίτα πρόσωπα και ειδικά αγαπημένους μου.Θέλω να κάνω ό,τι μπορώ για να ξεπεραστεί,τις περισσότερες φορές όμως δεν είναι εφικτό και με ρίχνει ψυχολογικά.

3.Ένα άλλο θέμα που μου προκαλεί εκνευρισμό είναι ο ανταγωνισμός σε οποιονδήποτε τομέα της ζωής μου κι αν εμφανιστεί..Συνήθως η αντίδραση μου είναι να αποχωρώ σιωπηλά χωρίς να δώσω καμία μάχη,έτσι εκδηλώνεται ο εκνευρισμός μου σ'αυτό το θέμα.

4.Κάτι ακόμα που μου προκαλεί εκνευρισμό είναι η πίεση που μπορεί να μου ασκηθεί κάποιες φορές από οποιονδήποτε κι αν προέρχεται.Είτε είναι καθηγητής,είτε γονέας,είτε φίλος,είτε εργοδότης.Αν και συνήθως το αποτέλεσμα είναι καλό και αποδεικνύεται ότι τελικά χρειαζόταν λίγη πίεση,στο αρχικό της στάδιο νιώθω καταπίεση και εκνευρισμό.

5.Τέλος...δεν ήθελα να το πω αλλά εκνευρίζομαι φοβερά με τις δουλειές του σπιτιού!!Τις σιχαίνομαι,παθαίνω κατάθλιψη όταν η μαμά μου με φωνάζει να κάνω δουλειές,όσο ασήμαντες και να είναι..Μόνο μια φορά το χρόνο με πιάνει νοικοκυροσύνη,θα τη σημειώνω κάθε φορά στο ημερολόγιο να τη θυμάμαι!!

Άντε ένα ακόμα έμεινε..Με κάλεσαν ο wert01gf και η dreamy cloud να αιτιολογήσω την επιλογή του αβατάρ μου!Λοιπόν εδώ δεν κρύβεται καμιά περίπλοκη ιστορία ούτε κανένα βαθύτερο νόημα..Γενικά μου αρέσουν τα ζωάκια και το συγκεκριμένο(γατούλα) μου άρεσε γιατί δίνει μια μπουνιά!(στο κατεστημένο...λέμε τώρα).

Μια μέρα διαφορετική..

2009-03-09T16:24:00.003+02:00

Χθες.
Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας.Μια μέρα για τις γυναίκες όλου του κόσμου.Μια μέρα που οι άντρες δεν καταλαβαίνουν γιατί υπάρχει και τί ακριβώς γιορτάζεται.Αν όμως καθίσουν και σκεφτούν θα βρούνε το νόημά της.Αν αναλογιστούν πόσο υπέφεραν οι γυναίκες και πόσο υποφέρουν ακόμα σε ορισμένα κράτη.Πόσος αγώνας έγινε για να εξισωθούν με τους άντρες, να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου, ισότητα στην εργασία, ισότητα στη ζωή..Δεν είναι άσχημο να τα θυμόμαστε όλα αυτά μια φορά το χρόνο, δεν το αξίζουν εκείνες που πολέμησαν με ό,τι όπλα είχαν για να ζούμε σήμερα εμείς οι νεότερες έτσι όπως ζούμε;Δεν είμαι φεμινίστρια και μη με παρεξηγείτε..Κατά βάθος θα ήθελα να είχα γεννηθεί άντρας.Οι άντρες γιορτάζουν όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.Εμείς μόνο μία..(άντε δύο αν βάλεις μέσα και τη γιορτή της μητέρας).
Χθες λοιπόν κάποιος ή κάποιοι καλοί άνθρωποι είχαν την φοβερή,καταπληκτική ιδέα να προσφέρουν δωρεάν για τις γυναίκες τη μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.Είχαμε λοιπόν τη φαεινή ιδέα (που γεννήθηκε μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα,ναι είμαστε τρελές κατά βάθος) με την καλή μου φίλη να πάρουμε τον προαστικό και να διασχίσουμε μια διαδρομή μέχρι την Κατερίνη για να πιούμε εκεί τον απογευματινό καφέ μας και να επιστρέψουμε το βραδάκι.Ήταν πολύ ωραία η υλοποίηση αυτής της ιδέας, μπορώ να πω το χάρηκα ιδιαίτερα που εκμεταλλευτήκαμε τη δυνατότητα αυτή που μας δινόταν!Άντε και του χρόνου!!

ΥΓ:Δε ξεχνώ τα παιχνιδάκια που με καλέσατε να παίξω αγαπητά φιλαράκια eirini,wert01gf,dreamy cloud και δακράκι.Ευχαριστώ πολύ,η επόμενη ανάρτηση θα αφορά αυτά!

Δεν πάμε καλά!!

2009-02-17T15:51:00.005+02:00

Aυτό που συνέβη ήταν αηδιαστικό τη στιγμή που συνέβη και κάπως αστείο αργότερα όταν πια είχε περάσει..Ένα σαββατόβραδο μια παρέα κοριτσιών αποφάσισε να πάει να δει μια ταινία του Τεό Αγγελόπουλου σε γνωστό κεντρικό σινεμά στην προβολή των έντεκα.Όπως ήταν φυσικό ο κόσμος δεν ήταν πάρα πολύς καθώς θεωρούνταν περασμένη ώρα για το κοινό που συνήθως προσέλκυε ο συγκεκριμένος κινηματογράφος.Η παρέα αποτελούνταν από πέντε κορίτσια τα οποία κάθισαν σχετικά μπροστά και δίπλα τους από δεξιά οι θέσεις ήταν κενές..Τα φώτα έκλεισαν και αρχίσαν τα τρέιλερ όταν ένας κύριος,μεσήλικας γύρω στα 55-60 ήρθε και κάθισε στη θέση από δεξιά που ήταν άδεια ακριβώς δίπλα τους.Η ταινία είχε ξεκινήσει όταν κάποια στιγμή μια δυσάρεστη μυρωδιά χτύπησε τα ρουθούνια της κοπέλας που καθόταν στην άκρη.Γύρισε ανεπαίσθητα το κεφάλι της και τότε εντόπισε την πηγή του κακού..Ο κύριος είχε ανοίξει το παντελόνι του,το είχε κατεβάσει και....επεδείκνυε τα προσόντα του..Η κοπέλα τα έχασε,ανοιγόκλεισε τα μάτια της να βεβαιωθεί ότι όντως συμβαίνει και το είπε στη διπλανή φίλη της,η οποία το επιβεβαίωσε..Σκέφτηκε να αλλάξει θέση,όμως τελικά δεν το έκανε,είχε απλά γαντζωθεί στη φίλη της αφήνοντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση από τον κύριο.Η αντίδραση της ίσως να μην ήταν η σωστή σχετικά με την περίσταση αλλά πραγματικά είχε φοβηθεί και δε σκεφτόταν καθαρά.Ο κύριος,ο Θεός να τον κάνει δηλαδή,έκρυβε το πρόσωπό του με το χέρι του ώστε να μη γίνει ορατός μέσα στο ημίφως του κινηματογράφου.Τελικά μετά από πάρα πολλή ώρα που στεκόταν έτσι μισόγυμνος αποφάσισε να κουμπωθεί και να αποχωρήσει πριν το τέλος της ταινίας φυσικά..και έτσι η κακόμοιρη κοπέλα μπόρεσε να ανασάνει επιτέλους..
Πραγματικά η ανωμαλία του συγκεκριμένου παραμένει ένα μυστήριο καθώς είναι άξιο απορίας πώς μια ταινία του Αγγελόπουλου του προκάλεσε τέτοιες εξάψεις..
Η εμφάνιση επιδειξιών στους κινηματογράφους παλαιότερα ήταν συχνό φαινόμενο αλλά μάλλον δεν έχει εγκαταλειφθεί πλήρως..
Τελικό συμπέρασμα:δείτε dvd σπίτι σας,είναι πιο ασφαλές!!

τί λατρεύω και τί απεχθάνομαι;

2009-02-09T18:30:00.005+02:00

Ναι ξέρω..πέρασε ένας μήνας από τότε που με κάλεσε ο JK να παίξω το παρακάτω παιχνιδάκι αλλά τί να κάνουμε...τώρα μου ήρθε η όρεξη βρε αδερφέ!Κάλλιο αργά παρά ποτέ!
Λοιπόν ξεκινάμε:

Λατρεύω...

1. Τις ηλιόλουστες μέρες,είτε χειμερινές είτε καλοκαιρινές (με μια ιδιαίτερη προτίμηση στις καλοκαιρινές).
2. Τις αργίες (γιούπι!!).
3. Τη Θεσσαλονίκη (δε χρειάζεται επεξήγηση).
4. Τον κινηματογράφο και το θέατρο (έχουμε και μια κουλτούρα :p).
5. Τις βραδινές εξόδους.
6. Τα ταξίδια στο εξωτερικό (αχ..).
7. Τους ανθρώπους με χιούμορ.
8. Τις μαγικές στιγμές (σπάνιες και πολύτιμες).
9. Ένα καλό βιβλίο.
10.Τις αυθόρμητες τρέλες,γιατί τα πιο ωραία πράγματα γίνονται αυθόρμητα...

Απεχθάνομαι...

1. Τα ασφυκτικά γεμάτα λεωφορεία,αντίρρηση κανείς;;
2. Την κατάφωρη αδικία.
3. Το τέλος των διακοπών (κλαψ).
4. Τον ανταγωνισμό,σε προσωπικό,επαγγελματικό και όποιο άλλο επίπεδο.
5. Την αδιαφορία,με σκοτώνει πραγματικά..
6. Την αγένεια,με θυμώνει απίστευτα..
7. Το πρωινό ξύπνημα,διαφωνεί κανείς;;;
8. Την αναμονή (δεν αντέχω να περιμένω σε ουρές και γενικά να περιμένω...).
9. Την κυτταρίτιδα (μου).
10.Εμένα μερικές φορές..(συμβαίνει..).

Αυτά λοιπόν!Όποιος δεν έπαιξε και του αρέσει η ιδέα ας το τολμήσει!

Άγνοια

2009-01-31T16:12:00.002+02:00

Άραγε είναι καλύτερο να έχουμε άγνοια για μερικά πράγματα;Είμαστε πιο ευτυχισμένοι έτσι;Οι άνθρωποι που δεν πολυσκέφτονται και δεν πολυψάχνουν τα πράγματα περνάνε καλύτερα από εκείνους που έχουν μονίμως το μυαλό τους σε εγρήγορση και αναλύουν το παραμικρό..Η άγνοια όμως είναι κάτι διαφορετικό.Είναι η έλλειψη της γνώσης πάνω σε ορισμένα θέματα.Σε θέματα που είτε αφορούν εμάς προσωπικά,είτε τους γύρω μας,μια κατάσταση ή ένα γεγονός,θέματα ιατρικά,επιστημονικά.Η άγνοια πολλές φορές μπορεί να συνοδεύεται από θράσος και υπεροψία ή αδικαιολόγητη αυτοπεποίθηση(άραγε υπάρχει και αυτοπεποίθηση που εξηγείται λογικά;) και τότε γίνεται ενοχλητική για τους γνώστες.Άλλες φορές η άγνοια μπορεί να σημαίνει και ευτυχία..τί όμορφα που περνάς όταν αγνοείς...το κακό ξεκινάει απ'τη στιγμή που έρχεται η γνώση..η προσγείωση είναι απότομη και ανώμαλη πολλές φορές..μήπως είναι καλύτερα να παραμείνεις για πάντα στην άγνοια;Εξάλλου δε θα ξέρεις ότι είσαι σε άγνοια..κανείς που βρίσκεται σε άγνοια δεν το ξέρει ότι βρίσκεται..
Υπάρχει όμως και περίπτωση η άγνοια να αποδειχθεί καταστροφική..ακόμα πιο πολλές φορές αυτοκαταστροφική..Ειδικά για θέματα που αφορούν την υγεία..αλλά και γενικότερα..Η επιδίωξη της γνώσης,η γνώση η ίδια ίσως να είναι επίπονη διαδικασία,δίνει όμως σιγουριά και ασφάλεια κι ας μην είναι συχνά ευχάριστο το να την κατέχει κάποιος.Μόνο η πραγματική γνώση οδηγεί σε πραγματική ευτυχία..όλα τα άλλα είναι απλά ψευδαισθήσεις..

Σοκ

2009-01-10T16:38:00.002+02:00

Χθες το βράδυ έπαθα σοκ..τελικά όσο κι αν λες ότι τα έχεις δει όλα στη ζωή σου,ότι δε μπορεί τίποτα να σε εκπλήξει πια κάτι γίνεται και αυτοαναιρείσαι..Η ζωή είναι πολύ παράξενη..ξεπερνάει τη φαντασία πολλές φορές..
Χθες λοιπόν βγήκα έξω με την παρέα μιας φίλης μου..καλά παιδιά,τους γνωρίζω χρόνια..παραξενεύτηκα όταν ένας κύριος γύρω στα 50 μου έδωσε το χέρι του να με χαιρετήσει και η περιέργεια μου φούντωσε όταν η φίλη μου πριν πάμε να καθίσουμε μαζί τους με τράβηξε στην τουαλέτα για να μου μιλήσει..και εκεί άκουσα το κορυφαίο...ο συγκεκριμένος μεσήλικας ήταν ο εργοδότης μιας εκ των φίλων της....και όχι μόνο...ήταν ζευγάρι εδώ και μερικούς μήνες..έμεινα στήλη άλατος από την έκπληξη..Μιλάμε για μια διαφορά ηλικίας 25 χρόνων μεταξύ τους..Θα μπορούσε να είναι ο πατέρας της.Και μάλιστα ο κύριος αυτός είναι χωρισμένος με 3 παιδιά,ένα εκ των οποίων είναι 18 χρονών..
Πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω πώς μια κοπέλα πολύ εμφανίσιμη,μορφωμένη υπέκυψε στις πιέσεις ενός 48χρονου που τη διεκδικούσε για ενάμιση χρόνο στο χώρο εργασίας της.Ρώτησα τη φίλη μου πώς το εξηγεί αυτό και μου είπε πως η κοπέλα αυτή είναι απίστευτα ανασφαλής και ζητά κάποιον να της δείχνει προσοχή 24 ώρες το 24ωρο κι ότι αυτός της το πρόσφερε αυτό.
Οι φίλοι της προσπαθούν να την πείσουν για το λάθος που κάνει αλλά εκείνη δηλώνει ερωτευμένη..Φυσικά το έκρυβε για αρκετό καιρό..εννοείται οι γονείς της δεν έχουν ιδέα..
Δε μπορώ να μπω καθόλου στη θέση της,να την καταλάβω,μόνο λυπάμαι γι'αυτήν..ελπίζω να ξυπνήσει γρήγορα..
(Γνώριζα χρόνια την κοπέλα και μου είναι αδύνατο να το πιστέψω ακόμα.Το είδα όμως με τα ίδια μου τα μάτια..Είμαι ακόμα σε κατάσταση σοκ.)

Χαρούμενη χρυσή πρωτοχρονιά..

2008-12-31T15:53:00.004+02:00

Τελευταία μέρα του χρόνου...πωπω..απίστευτο μου φαίνεται..πότε πέρασε ένας χρόνος από την περσινή παραμονή πρωτοχρονιάς..και τί συνέβη μέσα σ'αυτόν τον χρόνο..όχι και πολλά πράγματα..το βασικότερο όλων είναι ότι πήρα πτυχίο..δε μου αρέσει καθόλου να κάνω ανασκόπηση της χρονιάς που φεύγει,μελαγχολώ...όμως αναπόφευκτα γίνεται μια τέτοια μέρα..χωρίς να το επιδιώκουμε..έρχονται μνήμες στο μυαλό,άλλες καλές άλλες άσχημες..γιατί όπως και να το κάνουμε η εναλλαγή του καλού και του κακού στη ζωή μας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της..και η ευθύνη για ό,τι μας συμβαίνει είτε καλό είτε κακό είναι πολλές φορές όλη δική μας..το'χει η μέρα μάλλον που τα φιλοσοφώ τα πράγματα..είναι κρύα και ποιητική...αυτή η τελευταία μέρα του χρόνου...
Όταν τελειώνει κάτι αρχίζει κάτι άλλο...δε μου αρέσει να θέτω στόχους για τη νέα χρονιά..σχεδόν ποτέ δεν τους πραγματοποιώ κι αυτό μετά θεωρείται αποτυχία..οπότε ποτέ δε θέτω για να είμαι ήσυχη εξαρχής..βαθιά μέσα μου όμως ξέρω..δε θα τους πω φωναχτά..ούτε σε μένα..μην τυχόν τους ακούσω και μετά απογοητευτώ..

ΥΓ:Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο γυάλινο δάκρυ , έτσι γιατί μερικά πράγματα στη ζωή γίνονται αυθόρμητα,χωρίς ιδιαίτερο λόγο!
Καλή χρονιά σε όλους...και το εννοώ!!

Αποκάλυψη!!

2008-12-24T17:58:00.003+02:00

Φίλοι μου αγαπημένοι,
Σήμερα παραμονή Χριστουγέννων για μένα είναι μια μέρα ακόμα πιο ξεχωριστή καθώς έχω και τη γιορτή μου!Ξέρετε ποιες γιορτάζουν σήμερα;;
Θέλω να πω και χρόνια πολλά στην αγαπημένη μου γιαγιάκα που πήρα το όνομά της!γιαγιούλα σε λατρεύω!
Όλοι τις τελευταίες μέρες ξεχύθηκαν στην αγορά..πανικός!Δε νομίζω να έχουν ακόμα παράπονο τα μαγαζιά!
Είδα στο δρόμο κάτι παιδιά που κρατούσαν χαρτόνια που έλεγαν ''δωρεάν αγκαλιές''...κάποιο μήνυμα θα θέλανε να περάσουν..κάντε μια αγκαλιά στους αγαπημένους σας και θυμήστε τους ότι μερικά πράγματα στη ζωή δε θέλουν αντάλλαγμα..και αυτά είναι τα πιο ωραία!
Χρόνια πολλά σε όλους και κυρίως σε όσους σήμερα αισθάνονται μόνοι...

Όνειρα κι εσύ

2008-12-21T12:37:00.003+02:00

Το όνειρό σου είναι το χαμένο κουμπί από το καλό σου παλτό..
Ψάχνεις παντού να το βρεις,αγχώνεσαι που δεν το βρίσκεις..
Μόλις όμως το βρεις, συνειδητοποιείς ότι τελικά το παλτό δεν σου στρώνει..

Το δικό μου σχόλιο

2008-12-13T16:58:00.003+02:00

-Ρώτησε τους πού είναι να πάμε να τους βρούμε.
-Οκ,στέλνω μήνυμα τώρα."Πού είστ...?''Εεεε,πώς γράφεται το ''είστε'';Με ''αι'';;
-Δε ξέρω..
-Εγώ έτσι θα το γράψω...''πού είσται;;''....Κακό πράγμα να μη ξέρεις γράμματα..

Αυτή ήταν η στιχομυθία δύο δεκαπεντάχρονων παιδιών στο λεωφορείο.Ένα αγόρι και ένα κορίτσι.Κανείς τους δεν ήξερε πώς γράφεται το ρήμα ''είμαι''..Αλήθεια αφού ξέρεις ότι είναι κακό να μη ξέρεις γράμματα γιατί δεν κάνεις κάτι να το διορθώσεις;Μήπως δε φταίει το παιδί κατά βάθος;
Η μόρφωση και η παιδεία είναι ίσως το σημαντικότερο για μένα σε έναν άνθρωπο.Αν τα έχεις,σκέφτεσαι...το μυαλό σου δουλεύει,παίρνει στροφές.Δε γίνεσαι εύκολα υποχείριο των άλλων.Δεν κάνεις βανδαλισμούς,δεν καταστρέφεις περιουσίες.Αποκλείεται ένας μορφωμένος άνθρωπος να είναι υποστηρικτής της βίας,της καταστροφής.Σίγουρα θα είναι θιασώτης της δημιουργίας,της διακριτικότητας και της ευγένειας.Μήπως η μόρφωση,η παιδεία είναι η απάντηση σ'αυτή την αυθαιρεσία,σ'αυτή τη σαπίλα της κοινωνίας;
Πριν καιρό είχα δει γραμμένο σ'ένα τοίχο κάτι που μ'έβαλε σε σκέψεις..Κάποιοι είχαν γράψει ''Είμαστε εκείνοι που οι γονείς μας δεν μας άφηναν να κάνουμε παρέα''.Κι από τότε το ανακαλώ συχνά στη σκέψη μου.Έχει γίνει στόχος ζωής για μένα..Να μη γίνω ποτέ αυτή που οι γονείς μου δε θα με άφηναν σε καμία περίπτωση να κάνω παρέα..

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

2008-12-05T17:36:00.002+02:00

Άγιε μου Βασίλη,
Φέτος αποφάσισα το γράμμα που θα σου στείλω να είναι διαφορετικό από άλλες χρονιές.Δε θα σου ζητήσω να μου φέρεις τίποτα,θα πρωτοτυπήσω.Σου γράφω απλά για να δω τί κάνεις,πώς είσαι στην υγεία σου.Έχει κρύο εκεί που βρίσκεσαι;Αλήθεια,πού ακριβώς είναι το σπίτι σου,ποτέ δεν κατάλαβα.Οι καλικάντζαροι και οι τάρανδοι σου κρατάνε καλή συντροφιά;Φαντάζομαι θα έχεις τρομερό φόρτο εργασίας αυτή την εποχή,είναι ο μήνας σου,όλοι για σένα μιλάνε..Τον υπόλοιπο χρόνο όμως..σε ξεχνάμε..έτσι συμβαίνει με όλους,μην το παίρνεις προσωπικά,όταν χρειαζόμαστε κάτι από κάποιον συνήθως τότε τον θυμόμαστε..Υποθέτω πως θα είναι δύσκολο για σένα να σκεφτείς και να αποφασίσεις ποιος ήταν καλός τη χρονιά που φεύγει ώστε να τον ανταμείψεις με τα δώρα σου..Άραγε η καλοσύνη κάποιου μπορεί να κριθεί αντικειμενικά;Κάποιος που είναι καλός για μένα,για άλλους ίσως να μην είναι,και το αντίθετο..Μάλλον εσύ ξέρεις καλύτερα..θα κρίνεις.Άραγε υπάρχουν χρονιές που κάποιος είναι καλός και χρονιές που δεν είναι;Για μένα όλοι καλοί είναι μέχρι αποδείξεως του εναντίου..κάποιοι ίσως είναι παρεξηγημένοι.Ποια είναι άραγε τα δικά σου κριτήρια;
Για μένα δε θα σου πω,δε ξέρω κιόλας.Ούτως ή άλλως δε θέλω να μου φέρεις κάποιο δώρο φέτος...θέλω μόνο να υπάρχεις..

Με απεριόριστη εκτίμηση,
Ε.

Θέλω..

2008-11-27T16:24:00.003+02:00

Όταν μεγαλώσω θέλω,
να έχω μια φάρμα δική μου,με πολλά ζωάκια να τα φροντίζω
να έχω αμπέλια δικά μου,
να παίζω μες τους αμπελώνες τα απογεύματα,
ο ήλιος να είναι εκεί λίγο πριν τη δύση,
η πιο ωραία ώρα της μέρας είναι αυτή..
Να μην είμαι μόνη,
το σπίτι μου να είναι γεμάτο χαρούμενες φωνές,
να μη γίνονται άσχημα στον κόσμο θέλω,
όχι άλλη στεναχώρεια-φτάνει!
να είμαι δυνατή για μένα θέλω και για όσους δε μπορούν να είναι,
να μπορώ να τρέχω με κλειστά μάτια θέλω χωρίς να σκέφτομαι αν θα χτυπήσω,
η φύση να είναι παντού γύρω μου θέλω ελεύθερη όπως της αξίζει,
ν'ακούω τον ήχο της θάλασσας θέλω,έχει τόσες ιστορίες να μου πει,
να νιώθω πολύτιμη θέλω,για κάποιον να είμαι..
ν'αναπνέω καθαρό αέρα όπου κι αν βρίσκομαι,
να μη φοβάμαι τίποτα θέλω..κυρίως εμένα..
Πολλά θέλω;;;

Αναζητώντας την επιβεβαίωση

2008-11-19T20:33:00.002+02:00

Κάνουμε πολλές φορές πράγματα για τους άλλους και όχι για τον εαυτό μας.Για να αρέσουμε στους άλλους,να είμαστε αποδεκτοί,να μας συμπαθούν,να μας θέλουν..Μπορεί κατά βάθος να μη θέλουμε να τα κάνουμε όμως τα κάνουμε,θέλουμε να επιβεβαιωθούμε στα μάτια των άλλων,να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό μας,τη δίψα μας να ανεβαίνουμε στα μάτια των άλλων,όλο και πιο ψηλά,όλο και πιο ψηλά..
Αυτή η αναζήτηση της επιβεβαίωσης,αυτό το ψάξιμο δίχως τελειωμό μπορεί κάποια στιγμή να γίνει ο αυτοσκοπός μας,να είναι το μόνο πράγμα που μας δίνει δύναμη,που μας γεμίζει στη ζωή..εκεί αρχίζουμε και χάνουμε λίγο το νόημα,το μόνιμο άγχος μας γίνεται αυτό...είμαι άραγε αρεστός/η,έχω επιτυχίες στα ερωτικά,αναγνωρίζουν οι άλλοι την αξία μου...;
Τότε είναι που αρχίζουμε να μη φερόμαστε καλά στον εαυτό μας,δεν του δίνουμε αυτό που του αξίζει,τον χαραμίζουμε από δω κι από κει,πέφτουμε χαμηλά για να ικανοποιήσουμε τρίτα πρόσωπα που ίσως δεν το αξίζουν,σερνόμαστε σε πράγματα εφήμερα γιατί μόνο μέσα απ'αυτά παίρνουμε την επιβεβαίωση και ξεγελάμε τη δίψα μας..
Άραγε η συνειδητοποίηση ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι αρκετή για να μας βγάλει από αυτή τη λογική;Ή χρειάζεται κάτι δυνατό να μας ταρακουνήσει ώστε να ξεφύγουμε...
Άραγε ξεφεύγουμε ποτέ πραγματικά από το κυνήγι της επιβεβαίωσης ή πάντα επιστρέφουμε σ'αυτό ύστερα από μερικές παύσεις...
Άραγε θα πιστεύουν και αύριο οι άλλοι ότι λάμπω ή σιγά σιγά θα ξεθωριάσω στα μάτια τους...

Η καλοσύνη των ξένων

2008-11-11T19:29:00.002+02:00

Δεν πρόλαβα να αγοράσω εισιτήριο από το περίπτερο.Δεν ξέρω αν θα είχε κιόλας,όσα περίπτερα είναι κοντά στις στάσεις των λεωφορείων για έναν ανεξήγητο λόγο δεν έχουν ποτέ εισιτήρια να αγοράσεις.
Ανέβηκα πάνω τρέχοντας καθώς το όχημα ήταν υπ' ατμόν.Άνοιξα την τσάντα μου,έβγαλα το πορτοφόλι μου και άρχισα να ψάχνω για ψιλά..Χρειαζόμουν 60 λεπτά(δεν είμαι πια φοιτήτρια ως γνωστόν) για να τα ρίξω στο μηχάνημα και να πάρω το πολυπόθητο χαρτάκι.Είχα μόνο 2 20λεπτα και μερικά 50λεπτα από ψιλά..φτου!Τί κάνουμε τώρα;
Ε τί να κάνω,θα ρίξω ένα 50λεπτο κι ένα 20λεπτο σκέφτηκα..θα μου φάει ένα 10λεπτο το μηχάνημα διότι ως γνωστόν δε δίνει ρέστα..(κι ύστερα μας λένε για έξυπνες μηχανές..γκρρ).Ας κάνω όμως μια απόπειρα να ρωτήσω αυτή την κυρία που στέκεται παραδίπλα,ίσως έχει 2 10λεπτα να ανταλλάξω το 20λεπτο μου,να βγω από το αδιέξοδο..
-Μήπως έχετε 2 10λεπτα να σας δώσω το 20λεπτο για να βγάλω εισιτήριο;
-Μισό λεπτό να κοιτάξω.....μπα..δεν έχω 2 10λεπτα...έχω όμως ένα,ορίστε!
Έμεινα αποσβολωμένη να την κοιτάζω,ευτυχώς κατάφερα να ψελλίσω ευχαριστώ όταν πήρα το 10λεπτο..
Το ποσό μπορεί να ήταν ευτελούς αξίας,η πράξη της όμως ήταν ανεκτίμητη..Ανιδιοτελής,χωρίς να αποσκοπεί πουθενά,σε κανένα συμφέρον.
Φέρνω αυτό το παράδειγμα για να δείξω ότι μερικές φορές εκπλήσσεσαι ευχάριστα από ξένους ανθρώπους,ανθρώπους που ίσως να μη ξαναδείς ποτέ στη ζωή σου αλλά που ίσως θα άξιζαν να υπάρχουν σ' αυτή.
Αλίμονο αν δεν υπήρχε η καλοσύνη των ξένων,αλίμονο αν παύαμε να πιστεύουμε σ' αυτήν...

back to black

2008-11-04T19:11:00.002+02:00

Μερικές φορές οι σκέψεις που με κατακλύζουν είναι μαύρες.Σκέφτομαι πως ίσως θα ήταν καλύτερα να μη ζούσα,πως ίσως θα ήταν προτιμότερο να αντάλλασσα τη ζωή μου με το θάνατο κάποιου άλλου που θα ήθελε να ζήσει κι άλλο.Ξέρω πως η ζωή είναι ένα δώρο που μας χαρίζεται αλλά άμα νιώθω πως δε μπορώ να το διαχειριστώ αυτό το δώρο όπως πρέπει τότε γιατί να μη μπορώ να το χαρίσω σε κάποιον άλλον;
Δεν υπάρχουν φορές που μας κάνουν δώρα,χαμογελάμε εκείνη τη στιγμή γιατί έτσι είναι το σωστό,από μέσα μας όμως αναρωτιόμαστε για το γούστο αυτού που μας το χάρισε,και αργότερα ίσως να μεταβιβάσουμε αυτό το δώρο σε κάποιον άλλο ως δώρο πάλι που τάχα εμείς αγοράσαμε για εκείνον,γνωρίζοντας πως ίσως εκείνος το εκτιμήσει περισσότερο από μας γιατί τα γούστα μας διαφέρουν..μη μου πείτε όχι,σίγουρα σε όλους θα έχει συμβεί..
Ε λοιπόν μερικές φορές έτσι νιώθω και με τη ζωή μου..θα ήθελα να τη χαρίσω σε κάποιον άλλο που ίσως την εκτιμήσει περισσότερο.Ίσως δε μπορώ να τη διαχειριστώ σωστά,κάνω κάτι λάθος και κάποια πράγματα πηγαίνουν στραβά,δε μπορώ να αντέξω τις ευθύνες της,τα βάρη,τον πόνο που εμπεριέχεται σ'αυτήν,την υπομονή που πρέπει να δείξω,δε μπορώ να αποβάλλω τις σκοτεινές αυτές σκέψεις...
Και τώρα αναρωτιέμαι γιατί τα λέω όλα αυτά..ναι ίσως κάτι να έχει συμβεί και τα λέω,ίσως αύριο ή σε λίγο να νιώθω καλύτερα...το ελπίζω.
Δε μου αρέσουν καθόλου αυτές οι σκέψεις,δε ξέρω γιατί θα τις αναρτήσω,ίσως για να τις ξορκίσω..
Μη με παρεξηγείτε,απλά σήμερα είμαι κάπως..συνήθως είμαι αισιόδοξη..

Ξαναπαίζουμε...

2008-10-29T17:34:00.003+02:00

Γιατί όχι;Έτσι μαθαίνουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον,λέμε πράγματα που διαφορετικά δε θα είχαμε την ευκαιρία να πούμε..
Λοιπόν,με κάλεσε η city addict να παίξω ένα ωραίο παιχνιδάκι όπου πρέπει να πω τα αγαπημένα μου από τις παρακάτω κατηγορίες:

Αγαπημένη ταινία: Οι ζωές των άλλων
Αγαπημένο τραγούδι: Dire straits-Sultans of swing
Αγαπημένο ζώο: σκύλος
Αγαπημένο λουλούδι: τριαντάφυλλο
Αγαπημένο βιβλίο: Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλυν
Αγαπημένη σειρά: One tree hill, Dawson's creek, 10η εντολή
Αγαπημένος ηθοποιός: Brad Pitt, Denzel Wasington
Αγαπημένη ηθοποιός: Gwyneth Paltrow
Αγαπημένος τραγουδιστής: Robbie Williams
Αγαπημένη τραγουδίστρια: Celine Dion
Αγαπημένο συγκρότημα: James, Bon jovi
Αγαπημένος καφές: γαλλικός
Αγαπημένο ποτό: λευκό κρασί,σαμπάνια
Αγαπημένο χρώμα: μωβ
Αγαπημένος αριθμός: 6
Αγαπημένο αντικείμενο: laptop
Αγαπημένο πρόσωπο: η γιαγιά μου
Αγαπημένη εποχή: καλοκαίρι
Αγαπημένο επάγγελμα: σκηνοθέτης, συγγραφέας
Αγαπημένη ημέρα: Παρασκευή
Αγαπημένο φαγητό: μακαρόνια
Αγαπημένος μήνας: Ιούνιος
Αγαπημένο παραμύθι: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
Αγαπημένο ποίημα: Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινόπωρου δείλι
Αγαπημένη πόλη: Ρώμη

Όποιος επιθυμεί να μας αποκαλύψει όλα του τα αγαπημένα παρακαλώ να παίξει!

Και τώρα ένα ακόμη παιχνιδάκι κάπως πιο intellectual και η πρόσκληση έρχεται από τον αγαπητό l'aesthete soleil...Πρέπει να επιλέξω ένα ποίημα,έναν πίνακα και ένα ρητό που με εκφράζουν..μετά από σκέψη έχω να καταθέσω τα εξής:

Το ποίημα είναι του Καβάφη και έχει τίτλο ''Μακριά"..

Θα'θελα αυτήν την μνήμη να την πω..
Μα έτσι εσβήσθη πια...σαν τίποτε δεν απομένει-
γιατί μακριά,στα πρώτα εφηβικά μου χρόνια κείται.
Δέρμα σαν καμωμένο από γιασεμί...
Εκείνη του Αυγούστου-Αύγουστος ήταν;-η βραδιά...
Μόλις θυμούμαι πια τα μάτια..ήσαν,θαρρώ,μαβιά...
Α ναι,ένα σαπφείρινο μαβί.

Ο πίνακας,τον οποίο είδα και θαύμασα και από κοντά στο Βερολίνο έχει τίτλο Amor vincit omnia (Ο έρωτας όλα τα νικάει) και είναι δημιούργημα του Caravaggio.Παρατίθεται παραπάνω.(δεν κατάλαβα γιατί μου βγήκε στην αρχή της ανάρτησης...γκρρ)

Τέλος το ρητό που μπορώ να πω ότι με εκφράζει είναι το εξής "Αν κάτι δε συνέβη σημαίνει ότι δεν το ποθήσαμε αρκετά''.....Όποιος θέλει παίζει και σ'αυτό το παιχνιδάκι!
Αυτά προς το παρόν!
Ελπίζω να καταλάβατε κάποια πράγματα για μένα παραπάνω.

Μέρα ορκωμοσίας

2008-10-24T17:13:00.002+03:00

Χθες ορκίστηκα.
Έγιναν όλα τόσο γρήγορα,στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου επικρατούσε πανικός.
130 άτομα ορκίζονταν μαζί μου.Όλοι της νομικής.Είχαν έρθει συγγενείς,φίλοι,τα φλας των φωτογράφων δε σταματούσαν.Δεν υπήρχε πάντως καμία τάξη,καμία οργάνωση..Δεν περίμενα κάτι καλύτερο,είχα πάει και σε άλλες ορκωμοσίες.Βάλαμε όλοι τα καλά μας,φτιάξαμε τα μαλλιά μας και χαμογελούσαμε για να βγούμε ωραίοι στις φωτογραφίες.Χαζά,ανούσια πράγματα που υποτίθεται τα κάνουμε για να τα θυμόμαστε στα γεράματά μας.
Δε λέω πως δεν ήμουν χαρούμενη που ήρθαν συγγενείς και φίλοι να με καμαρώσουν,που ήμουν για λίγο το επίκεντρο της προσοχής,όπως και να το κάνουμε αυτό αρέσει σε όλους λίγο πολύ...Δε ξέρω γιατί τώρα που τελείωσε το βλέπω με άλλο μάτι,χτες το ζούσα με όλη μου τη ψυχή..Ίσως άμα δω τις φωτογραφίες και μου αρέσουν να αλλάξω γνώμη!!
Οι αριστούχοι ήταν μόνο 2..γιατί άραγε;
Εντύπωση μου έκανε που κάποιοι απόφοιτοι,3 για την ακρίβεια,διάβασαν μια βεβαίωση όρκου αντί για τον κανονικό όρκο επικαλούμενοι την τιμή τους καθώς δήλωναν άθεοι.Κατά τη γνώμη μου καλά έκαναν αφού οι πολιτικές τους πεποιθήσεις ακολουθούν μια τέτοια γραμμή αναφορικά με τη θρησκεία.Πάντως δε μπορώ να κρύψω ότι εξεπλάγην για το ένα απ'αυτά τα άτομα,ότι έφτασε σε σημείο να ορκίζεται,καθώς δεν ερχόταν σε κανένα μάθημα,πρωτοστατούσε στις καταλήψεις και μονοπωλούσε τη συζήτηση στις συνελεύσεις...Γενικά φαινόταν να τον ενδιαφέρουν μόνο τα παραταξιακά και όχι το αντικείμενο της σχολής.
Ο όρκος σε ένα σημείο λέει "προς την αλήθειαν και το δίκαιον αποβλέποντες..."
Μακάρι να ήταν έτσι αλλά....ποιον κοροϊδεύουμε;
Τελοσπάντων.
Σήμερα θα το γιορτάσω,για το καλό.Γιατί μια φορά συμβαίνουν αυτά...

σήμερα παίζω!

2008-10-18T13:00:00.002+03:00

Με κάλεσαν αρκετές μέρες πριν ομολογώ 3 καλοί φίλοι( το γυάλινο δάκρυ, ο alx599 και ο xristos) να παίξω ένα παιχνιδάκι όπου πρέπει να πω 7 αλήθειες για μένα, άλλες κοινές άλλες περίεργες και να κάνω tag τα άτομα που με κάλεσαν(η αλήθεια είναι ότι αυτό βαριόμουν να κάνω τόσες μέρες γι'αυτό δεν έπαιζα..)!
Λοιπόν ξεκινάμε, για να σκεφτώ...

1. Πήρα τον πρώτο μου μισθό! (100 ευρώ κλαψ..)

2. Έχω τάσεις αυτοκαταστροφής..

3. Πιστεύω ότι το shopping therapy πραγματικά είναι μια μορφή θεραπείας κάποιες φορές όταν κάτι μας έχει στεναχωρέσει..και όχι δεν είμαι ξανθιά!(ζητώ συγγνώμη από τις απανταχού ξανθιές)

4. Μου αρέσει πολύ να παρακολουθώ θεατρικές παραστάσεις.

5. Προχθές αγόρασα σταφύλια από έναν πλανόδιο πωλητή.Με ρώτησε αν είμαι φοιτήτρια,του απάντησα όχι μετά από μερικά δευτερόλεπτα σκέψης...Ήθελα να βάλω τα κλάματα που δεν είμαι πια...

6. Ζαλίζομαι πολύ εύκολα με το αλκοόλ.Ένα ποτηράκι είναι αρκετό..

7. Κάνω μπάνιο πάντα μετά μουσικής..

Αυτά τα ολίγα..όποιος φίλος από τη λίστα μου θέλει μπορεί να παίξει, να μάθουμε λίγα πράγματα γι'αυτόν!

Είδα κι ένα άλλο παιχνιδάκι στα μπλογκ φίλων και μιας και ήταν ελεύθερη η πρόταση πήρα το θάρρος να παίξω( το'χει η μέρα σήμερα,έχω όρεξη!):
Το παιχνίδι έχει ως εξής,πρέπει να επιλέξω μια ερώτηση που θα έκανα σ'ένα φιλόσοφο,σ'ένα μέντιουμ,σ'ένα παλιό έρωτα,σ'ένα παιδί και στον καθρέφτη μου...

Στο φιλόσοφο: Ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής;

Στο μέντιουμ: Αυτά που λες τα πιστεύεις;;

Στον παλιό έρωτα: Γιατί;

Στο παιδί: Σου αρέσει το σχολείο;

Στον καθρέφτη μου: Γιατί με μισείς;;;

Αυτά λοιπόν από μένα..Τα παιχνίδια δεν είναι μόνο για τα παιδιά,τα έχουν ανάγκη και οι μεγάλοι πολλές φορές...
Game over

φαντάσματα απ'το παρελθόν..

2008-10-11T14:45:00.003+03:00

Έπεσα πάνω σε ένα αυτές τις μέρες..
Νόμιζα πως είχα καταφέρει να το διώξω,να το αποβάλλω από μέσα μου αλλά τελικά δε ξέρω..όσο σκοντάφτω πάνω του συχνά δε θα καταφέρω ποτέ να το κάνω να εξατμιστεί...
Ζούμε στην ίδια πόλη..μάλλον είναι αναπόφευκτο να το συναντώ κάποιες φορές..αλλά απ'την άλλη δεν είναι και μικρή η πόλη μου..γιατί να συμβαίνει;;
Όποτε το είδα εγώ από μακρυά ή από κοντά κατάφερα να το αποφύγω..κατάφερα να με καταπιεί η γη και να μη με δει..
Όμως κάποιες φορές προλαβαίνει και με αιφνιδιάζει αυτό..εμφανίζεται μπροστά μου,φωνάζει το όνομά μου και τότε πια είναι αργά για να κρυφτώ..
Αναγκάζομαι τότε φοράω τη μάσκα του πολιτισμένου ανθρώπου,χαμογελάω ευγενικά και κουβεντιάζω μαζί του σαν να μην συμβαίνει τίποτα,σαν να μην υπάρχει προϊστορία,σαν δύο απλοί γνωστοί που τυχαία βρέθηκαν και πρέπει να χαιρετηθούν,να ανταλλάξουν νέα..είμαι όσο πιο ψυχρή μπορώ μαζί του σίγουρα το καταλαβαίνει,κάνει όμως πως δεν καταλαβαίνει..
Στο παιχνίδι μεταξύ μας εκείνο είναι που έχασε,όχι εγώ..
Εγώ όμως μέσα μου έχω ένα αγκάθι ακόμα...με έχει σημαδέψει..
Θέλω να ζήσω σε μια πόλη χωρίς φαντάσματα...
Είναι αυτό εφικτό;

ο δικός μας χρόνος

2008-10-04T14:16:00.004+03:00

"Η επιμονή της μνήμης'' του Σαλβαντόρ Νταλί.
Λιωμένα ρολόγια..μαλακά,αλλόκοτα,μοναχικά..
Ο χρόνος είναι πιο εύπλαστος απ' ό,τι νομίζουμε..
Η αντίληψη του χρόνου και του χώρου και οι αναμνήσεις έχουν μορφή εύπλαστη,εύκαμπτη για να προσαρμόζονται στις εκάστοτε συνθήκες..
Με αφορμή τον συγκεκριμένο πίνακα έκανα μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο και διάβασα κάπου το εξής:
"Το σώμα μας βιώνει,αντιλαμβάνεται το χρόνο με ένα δικό του τρόπο.Αυτός ο σωματικός χρόνος δεν είναι προκαθορισμένος από κάτι,διαμορφώνεται όσο προχωράει.Στον σωματικό χρόνο ακούμε τους χτύπους της καρδιάς μας και νιώθουμε τους ρυθμούς της διάθεσης μας και των επιθυμιών μας.Ο χρόνος μάχεται για να προχωρήσει μπροστά όταν έχουμε άγχος,εκτοξεύεται απ'την άλλη μπροστά στα μάτια μας όταν βιώνουμε την αποδοχή των γύρω μας και δόξα.Ο σωματικός χρόνος μας ενθαρρύνει να υπακούσουμε στις επιλογές μας,στις προτιμήσεις μας και όχι να τις προγραμματίσουμε,να τις βάλουμε σε κάποια τάξη.."
Είναι στο χέρι μας να πλάσουμε λοιπόν το χρόνο μας,να του δώσουμε τη μορφή που θέλουμε,να τον εκμεταλλευτούμε όπως θέλουμε,να διατηρήσουμε τις αναμνήσεις μας με τη μορφή που εμείς θα τους δώσουμε..Μια μέρα μπορεί να έχει 24 ώρες αλλά μπορούμε να την πλάσουμε έτσι ώστε να νιώθουμε πως έχει 30 ή 15 ανάλογα με τις επιλογές μας..

ώρες μαυρίλας..

2008-09-28T18:46:00.003+03:00

Σήμερα δεν είμαι σίγουρη για ποιο πράγμα θέλω να μιλήσω..
Έχω κάποιες σκέψεις στο μυαλό μου αλλά τα δάχτυλα μου μάλλον έπαψαν να με υπακούνε,γράφουν τα δικά τους...
Παρατηρώ έξω απ'τη μπαλκονόπορτα τη θέα..τη "θέα" είναι καλύτερα να πω..το μεγαλύτερο κομμάτι το καλύπτουν πολυκατοικίες..βλέπω όμως κι ένα ελπιδοφόρο κομμάτι ουρανού..χρωστάω ένα ευχαριστώ σ'αυτή την μονοκατοικία που οι ιδιοκτήτες της δε δώσαν για αντιπαροχή κι έτσι μπορώ και βλέπω ουρανό απ'το δωμάτιο μου χωρίς να χρειαστεί να στραβολαιμιαστώ...
Σήμερα το "τοπίο" είναι θλιβερό..βρέχει ασταμάτητα,είναι σκοτεινό και υγρό...στη μονοκατοικία έχει κόσμο,φοράνε όλοι μαύρα...πέθανε ο κύριος που κατοικούσε εκεί με τη γυναίκα του..ηλικιωμένος ήταν,πρέπει να ήταν άρρωστος τον τελευταίο καιρό..δεν έβγαινε έξω..
δεν τον γνώριζα προσωπικά αλλά νιώθω σαν να τον ξέρω..τον έχω δει τόσες φορές στην αυλή του...
η βροχή,ο θάνατος...η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμα πιο καταθλιπτική..
ο ουρανός που ανοίγει δειλά δειλά,μια νότα αισιοδοξίας μέσα στη σιωπή του σούρουπου..

μπλογκοπαίχνιδα!

2008-09-25T16:50:00.008+03:00

H αγαπητή φίλη eirini με κάλεσε να παίξω σ'ένα ωραίο παιχνιδάκι που λέγεται παιχνίδι συγκινήσεων(σνιφ σνιφ) και όπου πρέπει να παραθέσω ένα κείμενο,στίχο,βίντεο,τίτλο από ταινία ή απόσπασμα αυτής που με έκανε να συγκινηθώ..το συγκεκριμένο βίντεο είναι από την ταινία Love actually,όποιος δεν την έχει δει να σπεύσει!Ο λόγος που με συγκίνησε είναι προφανής,όποιος δει το βίντεο θα καταλάβει...αχ!

Ένα ακόμα παιχνιδάκι λέει ''τι τραγούδι άκουγες πριν 10 χρόνια??''.....μμμ δεν είναι και εύκολο να θυμηθώ..είμαι και στο προστάδιο του αλτσχάιμερ...αλλά κάτι μου έρχεται στο μυαλό..

ακολουθεί πρώτα το τραγούδι κι έπειτα το βιντεάκι:

σταματήστε τη γη να κατέβω..

2008-09-22T22:31:00.002+03:00

Σήμερα έχω μια απορία...είναι ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο και εδώ στη Θεσσαλονίκη η συγκοινωνία(τα λεωφορεία δηλαδή,ναι δεν έχουμε άλλο δημόσιο μέσο μεταφοράς εδώ,μη γελάτε εσείς οι Αθηναίοι..) θα ήταν δωρεάν μόνο κατά τις ώρες 5-9 το απόγευμα..δεν το καταλαβαίνω αυτό,τόσο μεγάλο πρόβλημα ήταν να το κάνουν όλη μέρα δωρεάν έτσι ώστε να παρακινηθεί ο κόσμος να χρησιμοποιήσει λεωφορείο αντί για αυτοκίνητο;;
Στην Αθήνα,που ήμουν το σαββατοκύριακο άκουσα μέσα στο μετρό ανακοίνωση πως τη Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου θα ήταν δωρεάν όλες οι συγκοινωνίες(μετρό,τραμ,λεωφορεία) για όλη τη διάρκεια της ημέρας...τί, δηλαδή στη Θεσσαλονίκη μόνο 4 ώρες κρατάει η ευρωπαϊκή μέρα χωρίς αυτοκίνητο..κάνουμε εκπτώσεις και στις ώρες της μέρας τώρα;;
Παγκόσμια μέρα χωρίς ανθρώπους μήπως θα ήταν μια καλή ιδέα να καθιερωθεί;;Μόνο καλό θα κάνει κάτι τέτοιο στον πλανήτη...αλλά δύσκολο..αν όχι ακατόρθωτο..αν μπορούσε να πραγματοποιηθεί ευχαρίστως θα συμμετείχα..θα εγκατέλειπα τη γη για μια μέρα αφήνοντας τη να ανασάνει...
Σκεφτείτε το...είμαστε όλοι βιαστές της σε συνέργεια...

τι μου θύμισες τώρα...

2008-09-17T21:28:00.008+03:00

Δε μ'αγαπάς,δε μου μιλάς,δε με κοιτάς...μην κάνεις πως δε θυμάσαι...
Ακούω αυτό το τραγούδι για χιλιοστή φορά..είναι το αγαπημένο μου αυτή την εποχή..
http://www.youtube.com/watch?v=NmTrNXDm9x0
Ήθελα να το ποστάρω με το βίντεο κλιπ αλλά κάτι δεν πάει καλά εδώ πέρα και δε μου το βγάζει..
Σκέφτομαι...
Κάποια πράγματα που έχουμε ζήσει δεν τα θυμόμαστε..είτε θέλουμε είτε όχι η μνήμη μας μας γελάει..πολλές φορές μας τα θυμίζουν οι άλλοι,εκείνοι που είχαν την κοινή εμπειρία μαζί μας..μας εκπλήσσει αυτό.Λέμε ''μα καλά το είχα ζήσει όντως και δεν το θυμάμαι;πώς γίνεται;''
Συμβαίνει...η μνήμη είναι επιλεκτική.
Άλλες φορές δεν θυμόμαστε κάτι,δεν το έχουμε φέρει ποτέ στη μνήμη μας από τότε που είχε συμβεί και κάτι γίνεται μετά και μας το θυμίζει...κάποιος αναφέρει κάτι,ένας συνειρμός γίνεται και το ανακαλούμε...αυτό πολλές φορές είναι ευχάριστο,μια ευχάριστη έκπληξη,χαμογελάμε και οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν το γιατί αλλά εμείς ξέρουμε..
Είναι και κάποιες άλλες φορές όμως...αυτές που δε θέλουμε να θυμόμαστε κάποια πράγματα..μπορεί να μην είναι δυσάρεστα,μπορεί να είναι η ανάμνηση μιας περιόδου που περνούσαμε θεσπέσια αλλά δε θέλουμε να τη θυμόμαστε γιατί πια έχει χαθεί το όνειρο..τότε όμως οι αναμνήσεις τρυπώνουν στο μυαλό μας,δε λένε να φύγουν από κει,τις απωθούμε αλλά εκείνες έχουν θρονιάσει για τα καλά...
Τέλος είναι κι εκείνα τα πράγματα που προσποιούμαστε πως δεν τα θυμόμαστε...είτε θέλουμε να πληγώσουμε κάποιον μ'αυτόν τον τρόπο είτε το κάνουμε για να δείξουμε ανωτερότητα σε κάποιες καταστάσεις...ή δε ξέρω για ποιον άλλο λόγο...αλλά σίγουρα θα υπάρχει κάποιος λόγος για να πούμε ψέματα στους άλλους και στον εαυτό μας...
Θέλω να θυμάμαι όσο γίνεται περισσότερα απ'όσα μου συμβαίνουν,είτε καλά είτε άσχημα...είναι η ζωή μου και θέλω να τα θυμάμαι..είναι κρίμα να μη θυμόμαστε κάτι όμορφο που μας έχει συμβεί,έστω και ασήμαντο..μια κουβέντα μονάχα..
τα άσχημα είναι καλό να τα θυμόμαστε για να τα έχουμε ως παράδειγμα προς αποφυγή..
Τρέμω το αλτσχάιμερ..πρέπει να είναι οδυνηρό να μη θυμάσαι...
Θα 'θελα να με ρωτάνε ''θυμάσαι;'' και η μοναδική απάντηση μου να είναι ''ναι,φυσικά θυμάμαι...''

καλοκαίρι γύρνα πίσω!

2008-09-14T18:51:00.003+03:00

Σήμερα με λύπη μου διαπίστωσα πως το καλοκαίρι είναι πια παρελθόν και γι'αυτή τη χρονιά...
Τίποτα στην ατμόσφαιρα δε μου το θυμίζει,προσπαθώ να το μυρίσω αλλά η όσφρηση μου δε με γελάει...δεν είναι πουθενά...τι είπα; πουθενά; όχι δα...είναι μέσα στις καρδιές μας,όπως και όλα τα όμορφα καλοκαίρια που έχουμε ζήσει...οι μνήμες τους ζεσταίνουν την καρδιά μας,μας βοηθάνε να επιβιώσουμε μες το χειμώνα...
Δε λέω πως καλές στιγμές δε ζούμε τις άλλες εποχές,ίσα ίσα...απλά με το καλοκαίρι είναι διαφορετικά...τόσα τραγούδια έχουν γραφτεί γι'αυτό...τόσα ποιήματα...
Αν δεν υπήρχαν τα καλοκαίρια άραγε πώς θα ήταν η ζωή μας;
Δε ξέρω,δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι...σίγουρα πολύ διαφορετική...μα πάρα πολύ...
Χαίρομαι που ζω σε μια χώρα όπου μπορώ να χαρώ το καλοκαίρι και να το νιώσω στο δέρμα μου με όλο το νόημα που περικλείει αυτή η λέξη που έχουμε δώσει για να χαρακτηρίσουμε τη συγκεκριμένη εποχή..σε άλλες χώρες δε συμβαίνει το ίδιο..το καλοκαίρι τους είναι διαφορετικό..δεν το ζούνε μέχρι το μεδούλι,μυρίζει αλλιώς...
Ό,τι και να γίνει "καλοκαίρι θα'χω πάντα στην καρδιά"...και εύχομαι το ίδιο για όλους...
Παραθέτω ένα γνωστό στίχο του Ελύτη για το καλοκαίρι που φεύγει..:

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
Μουσκέψανε τα λόγια που είχαν γεννήσει αστροφεγγιές
Όλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!
Κατά πού θ'απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δεν μας λογαριάζει πια ο καιρός
Κατά πού θ'αφήσουμε τα μάτια μας τώρα που οι μακρινές γραμμές ναυάγησαν στα σύννεφα...

ένα όνειρο τρελό,όνειρο απατηλό...

2008-09-09T16:40:00.003+03:00

Μέρες τώρα δε λέει να φύγει απ'το μυαλό μου αυτή η σκέψη...
Έχει τρυπώσει εκεί και με δυσκολία συγκεντρώνομαι κάποιες φορές..
Με πιάνει πανικός,δε θέλω να με στοιχειώνει άλλο..
Ένα πρωί ξύπνησα με αναφιλητά διότι πάλευα να τη διώξω αλλά στάθηκε αδύνατο..
Γιατί να ζω σ'αυτόν τον κόσμο αν το πιο τρελό μου όνειρο δεν πραγματοποιηθεί ποτέ ;
Το ξέρω είναι πολύ τρελό,αλλά είναι το δικό μου όνειρο...δε θέλω να το μοιραστώ,φοβάμαι μήπως χάσει την αξία του...ανοησίες..απλά ντρέπομαι να το ομολογήσω..
Το πρόσωπο και η κατάσταση που περιλαμβάνει δεν είναι κάτι το εξωπραγματικό,το εξωγήινο αλλά φαντάζει ακατόρθωτο...και μη μου πείτε ότι αν το θέλω πολύ θα πραγματοποιηθεί,σας λέω είναι τρελό...δε μπορώ να πω περισσότερα...
Τρομάζω στην ιδέα πως δε θα υλοποιηθεί ποτέ..πώς θα είμαι ευτυχισμένη αν δεν πραγματοποιηθεί ποτέ ; Θα πρέπει να το ξεχάσω...να βρω κάτι πιο κοντινό στη δική μου πραγματικότητα..θα μπορέσω ;
Τί νόημα έχει η ζωή αν τα πιο τρελά μας όνειρα είναι καταδικασμένα εξαρχής να ναυαγήσουν;
Ξέρω πως υπάρχει μια πιθανότητα,έστω και μια,αν πραγματοποιούνταν το όνειρο αυτό να καταλάβαινα ότι τελικά δεν είναι αυτό που ήθελα..όμως μέχρι τότε παραμένει το όνειρό μου που κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου είναι εκεί,όμορφο μα ανελέητο,να μου θυμίζει πόσο ανήμπορη και άδεια είμαι....

8.30 το πρωί..

2008-09-04T15:47:00.002+03:00

-Για δουλειά;
-Ναι,ναι τέτοια ώρα δουλειά..
-Σ'έχω δει κι άλλες φορές εδώ στην περιοχή κοντά μένεις?
-Ναι εδώ γύρω μένω..
-Ήθελα να σου μιλήσω να μάθω πώς σε λένε,με τι ασχολείσαι..
-Ε.... με λένε εσένα?
-Ν...χάρηκα!
-Χάρηκα κι εγώ..
-Και πού βγαίνεις;
-Κέντρο συνήθως.
-Α,προχτές ήμουν κέντρο πώς δε σε πέτυχα..
-Χα,χα ναι έλα ντε σε ολόκληρο το κέντρο πώς και δε με πέτυχες..
-Με τι ασχολείσαι;
-Κάνω άσκηση σε δικηγορικό γραφείο..
-Α,δηλαδή δύσκολα τα βγάζει πέρα κάποιος μαζί σου..
-Ναι,ναι..
-Εγώ πηγαίνω από δω,εσύ;
-Α,εγώ στρίβω από δω..
-Μένεις κοντά;
-Όχι καμία σχέση,μένω ....εδώ ήρθα γιατί πηγαίνω σε μια δουλειά σ'ένα φίλο μου..
-Α,κατάλαβα.
-Θα ήθελες να πάμε για καφέ καμιά μέρα;
-Ναι,εντάξει..
-Ωραία.Χάρηκα που σου μίλησα,μου έφτιαξες τη μέρα..

Κι εσύ..
Δεν χρειάζεται πολλά πράγματα ο άνθρωπος για να φτιάξει η μέρα του,ένα χαμόγελο,μια φράση αρκεί..

work,work,work

2008-08-31T14:07:00.002+03:00

Τελειώσαν τα ψέματα,αύριο πιάνω δουλειά..
Μέσα στη βδομάδα πήγα σε ένα δικηγορικό γραφείο,μίλησα λίγο εκεί με το δικηγόρο,έδωσα το βιογραφικό μου και την άλλη μέρα με πήρε και μου είπε πως από Δευτέρα μπορώ να ξεκινήσω να πηγαίνω ως ασκούμενη..
Έχω ένα άγχος είναι η αλήθεια,θα είναι κάτι πρωτόγνωρο για μένα,δεν έχω ξαναεργαστεί γενικά στη ζωή μου και ειδικά σε κάτι που έχει να κάνει με το αντικείμενο που σπούδασα..Νιώθω πως δε θυμάμαι τίποτα,σαν να μην έμαθα τίποτα στη σχολή τόσα χρόνια,ξέρω ακούγεται τρελό..στην πράξη θα είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα από όσα μάθαινα θεωρητικά,θα χρειαστεί υπομονή και αρκετό διάβασμα..
Ελπίζω να τα καταφέρω να ανταπεξέλθω στις όποιες απαιτήσεις και να μάθω τη δουλειά..να με βοηθήσουν στην αρχή μέχρι να καταλάβω τον τρόπο λειτουργίας του όλου συστήματος..
Θα δείξει...
Θα είμαι αισιόδοξη..γιατί όχι?

Τότε..

2008-08-27T17:55:00.002+03:00

Θα πεθάνω κάποιο δείλι του Αυγούστου μαγεμένο
Τότε που η πλάση όλη θα υμνεί το δημιουργό της
Πριν τ'αστέρια ανατείλουν,πριν ο ήλιος πάει στη δύση
Όταν η χαρά κι η θλίψη τον χορό θα'χουν αρχίσει.....

Γράφτηκε το 1966 από τη μητέρα μου.
39 χρόνια αργότερα,κάποιο δείλι του Αυγούστου έφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών,η γιαγιά μου,μητέρα της μητέρας μου..Σήμερα της κάναμε μνημόσυνο 3 χρόνων.
Η γιαγιά μου μεγάλωσε σε ένα όμορφο ζαγοροχώρι που τώρα πια έχει λιγοστούς κατοίκους.Δε φοβόταν τίποτα,μπορούσε να σκοτώσει φίδι με το πόδι της και το είχε κάνει πολλές φορές.Όταν ήμουν μικρή μου ξεφλούδιζε τα σταφύλια,έβγαζε τα κουκούτσια και μου τα έδινε.Έφτιαχνε φανταστικές πίτες με σπιτικό φύλλο.Στο τέλος περίμενε να πάει να τη δει η μαμά μου και πέθανε στην αγκαλιά της.
Θα σε θυμάμαι κι ας μην έχω το όνομά σου.Έχω πάρει πολλά περισσότερα από σένα..

αντίδραση για πάντα

2008-08-21T16:13:00.003+03:00

Είμαι άτομο αντιδραστικό.Τα περισσότερα πράγματα που κάνω τα κάνω από αντίδραση,όχι επειδή τα θέλω πραγματικά.Επειδή είμαι και αυθόρμητη πολλές φορές μετανιώνω για κάτι που έκανα ή για κάτι που δεν έκανα...Τη ζωή μου χαρακτηρίζει η φράση ''αντιδρώ άρα υπάρχω'',δε μπορώ να το σταματήσω,δε μπορώ να κάνω την υπέρβαση και να μην αντιδράσω σε κάτι,να δεχτώ να έρθουν τα πράγματα όπως θα έπρεπε να έρθουν..πολλές φορές χαλάω μια όμορφη στιγμή επειδή ακριβώς αντιδρώ με τρόπο που δε θα έπρεπε..αυτό δεν αρέσει στους άλλους,κυρίως στους άντρες,κι έτσι τους διώχνω μακριά μου χωρίς να είναι αυτό που θα ήθελα να κάνω..πολλές φορές δεν ξέρω και τι είναι αυτό που θέλω,γεγονός που δημιουργεί μια σύγχυση στο μυαλό μου και στην καρδιά μου με αποτέλεσμα πάλι την άσχημη μου αντίδραση..
Όταν παίρνω μια πρωτοβουλία δεν καταλαβαίνω γιατί την παίρνω...όταν δεν παίρνω μια πρωτοβουλία ξέρω γιατί δεν την παίρνω...από αντίδραση.
Επειδή μου λένε ''πάρε μια πρωτοβουλία'' εγώ δεν την παίρνω...δε μου βγαίνει,μου φεύγει η διάθεση αλλά με τρομάζει κιόλας η ιδέα..κάθομαι και κλείνομαι τότε στον εαυτό μου,και μετά συνειδητοποιώ ότι η αντίδραση μου δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα,πάλι μόνη μου μένω,εγώ κι ο αντιδραστικός μου χαρακτήρας για παρέα..και ποιος είναι ο χαμένος στην υπόθεση;Φυσικά εγώ..με το να λέω ότι έτσι είμαι και να επαναπαύομαι δεν καταφέρνω τίποτα..πρέπει να καταλάβω ότι δεν είμαι πια έφηβη,να συνέλθω γιατί τα χρόνια περνάνε..
Αυτά...
Αυτή είμαι.........σκλάβα της αντίδρασης...

μέρες του '67

2008-08-19T13:04:00.004+03:00

Βαδίζαμε με το φως του ήλιου για φανάρι
μέσα στη νύχτα μας.
Σκοντάφταμε κι ας ήταν το φως μας
το πιο λαμπρό του κόσμου.
Έφευγε το κουράγιο
μας άφηνε η υπομονή
και δεν βλέπαμε πού πατούσαμε.
Χίλιες φορές λαθέψαμε το δρόμο
χίλιες φορές κατάκοποι γυρίσαμε πίσω.
Έλιωνε ο καυτός ιδρώτας τη σάρκα
και λίγο έλειψε να μείνουμε σκελετοί.
Όμως το βλέμμα αγνάντεψε μια όαση
της δώσαμε τ'όνομα ΕΛΠΙΔΑ
και ζήσαμε....

το ποίημα γράφτηκε από μια πολύ καλή ποιήτρια που γνωρίζω προσωπικά,τη μητέρα μου...

αρκετά ενδιαφέρον email

2008-08-14T15:57:00.000+03:00

Eρώτηση 1 :

Αν ήξερες μια γυναίκα που ήταν έγκυος, η οποία είχε ήδη 8 παιδιά, τρία από

τα οποία ήταν κουφά, δύο τυφλά, ένα με διανοητική καθυστέρηση, και είχε και

σύφιλη, θα της συστήνατε να κάνει άμβλωση;

Διαβάστε και την επόμενη ερώτηση πριν απαντήσετε.

Ερώτηση 2 :

Είναι χρόνος να εκλεχτεί ένας νέος παγκόσμιος ηγέτης και μόνο η ψήφος σας

μετράει.

Tα γεγονότα για τους τρεις κορυφαίους υποψηφίους είναι τα ακόλουθα.

Ο υποψήφιος Α

Συναναστρέφεται με διεφθαρμένους πολιτικούς.

Συμβουλεύεται αστρολόγους.

Απατά τη γυναίκα του.

Πίνει 8 με 10 martinis ημερησίως και καπνίζει μανιωδώς πούρα.

Ο υποψήφιος Β

Απολύθηκε από τη δουλειά του δύο φορές,

Κοιμάται μέχρι το μεσημέρι,

Έκανε χρήση ναρκωτικών στο Πανεπιστήμιο

Και πίνει ένα τέταρτο γαλονιού ουίσκι κάθε βράδυ.

Ο υποψήφιος Γ

Είναι παρασημοφορημένος ήρωας πολέμου.

Χορτοφάγος, δεν καπνίζει, πίνει μια μπύρα που και που και δεν έχει ποτέ

απατήσει τη σύζυγό του.

Σε ποιον από τους τρεις θα ρίχνατε την ψήφο σας;

Αποφασίσατε;

Ο υποψήφιος Α είναι o Franklin D. Roosevelt.

Ο υποψήφιος Β είναι ο Winston Churchill.

Ο υποψήφιος Γ είναι ο Adolph Hitler.

Και, επ' ευκαιρία η απάντηση στην ερώτηση της άμβλωσης:

Εάν είπατε ναι, μόλις σκοτώσατε τον Beethoven.

Αρκετά ενδιαφέρον έτσι;

Θυμηθείτε: Οι ερασιτέχνες έχτισαν την κιβωτό.

Οι επαγγελματίες έχτισαν τον Tιτανικό.

Φιλοσοφούμε αφού μπορούμε...

2008-08-12T16:49:00.003+03:00

Ατάκες διάσημων προσωπικοτήτων που με βάζουν σε σκέψεις..:

Τα πλούτη δε φέρνουν την ευτυχία λένε...Είναι καλύτερα όμως να κλαις μέσα σε μια λιμουζίνα παρά μέσα σ'ένα λεωφορείο,όπως είχε πει η γνωστή Γαλλίδα συγγραφέας Francoise Sagan...

Λένε πως ο χρόνος φέρνει αλλαγές...
Στην πραγματικότητα όμως πρέπει εμείς να τις προκαλέσουμε...
Andy Warholl

Η αλήθεια είναι πως το να φιλοσοφούμε τη ζωή είναι μια πολυτέλεια που δεν την έχουν όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη..κάποιοι είναι πραγματικοί βιοπαλαιστές,κουράζονται καθημερινά για ένα κομμάτι ψωμί και δεν έχουν χρόνο να καθίσουν και να σκεφτούν τί είναι άραγε η ζωή και ποιο το νόημά της...
Όσοι έχουν χρόνο και φιλοσοφούν πρέπει να αισθάνονται πραγματικά τυχεροί,αλλά πολλές φορές και η πολλή σκέψη και ανάλυση σε κάνει να χάσεις την ουσία...δράση λοιπόν και σκέψη γόνιμη που αποφέρει καρπούς!

Θεσσαλονίκη-Βέροια:0-1

2008-08-07T13:20:00.003+03:00

Αυτές τις μέρες αφότου γύρισα ασχολούμαι συνέχεια με δουλειές του σπιτιού,κάνω γενικώς την καλή νοικοκυρά καθώς τα γονίδια(οι γονείς κοινώς) πήραν το αεροπλάνο και πέταξαν για Σκανδιναβία..(αχ γιατί δεν πήγα μαζί τους??βλακεία??).Οπότε έμεινα εγώ εδώ να ψήνομαι στη βραστή Θεσσαλονίκη(μα τι είπα πάλι??) και να φροντίζω τον αδερφό μου..διαβάζει το πουλάκι μου για την εξεταστική..
Τώρα όμως είπα να πεταχτώ λιγάκι στη δεύτερη πατρίδα μου(το χωριό μου όπως το λέω εγώ..χιχι),την όμορφη Βέροια...αν έχετε πάει θα σας άρεσε σίγουρα!Αν πάλι όχι θα έχετε πάντως ακουστά το ξακουστό ρεβανί Βεροίας,μμμ πεντανόστιμο!Και όχι δεν είναι απλά ένα κέικ με σιρόπι όπως έχω ακούσει ευθαρσώς να λένε στην τηλεόραση...άμα δε δοκιμάσεις δε μπορείς να καταλάβεις!
Εδώ κοντά θα είμαι λοιπόν αυτές τις μέρες(ούτε μια ώρα δρόμος) και θα τριγυρίζω στα μέρη των φωτογραφιών,αν σας πετύχω πουθενά έχει καλώς...αν όχι θα τα πούμε μες τη βδομάδα!
Καλά να περνάτε μέχρι τότε και καλή αντοχή να έχουμε όλοι στη ζέστη!

ο γυρισμός..

2008-08-03T14:18:00.013+03:00

παλιά η Σκόπελος λεγόταν Πεπάρηθος..
ήθελα πολύ να γνωρίσω τον ιδιοκτήτη..αλλά δεν έκατσε..κλαψ!
γέλασα πολύ με τη συγκεκριμένη πινακίδα..μ'αυτό που πρόσθεσαν από κάτω..
Η παραλία της Καστάνης,ίσως η πιο ωραία παραλία του νησιού..
το beach bar στη Μηλιά..έπαιζε lounge μουσική..για να πάρετε μια ιδέα πώς ήταν τα beach bar στη Σκόπελο...χαχα!
henna tattoo,το σχεδιάκι σημαίνει δύναμη!
Γιώργο αυτή για σένα!la costa bar,ο μπάρμαν ανάβει φωτιές!
ορθογραφικά λάθη στο κτελ..μα αν είναι δυνατόν!!
η παραδοσιακή τυρόπιτα του νησιού!πεντανόστιμη!
η χώρα της Σκοπέλουη πανέμορφη παραλία του Στάφυλου..πολύ ποδαρόδρομος..

Γύρισα!!
Επέστρεψα χθες από την πανέμορφη Σκόπελο!Σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα,αν και τελικά για παρέα δε ξέρω αν είναι το ιδανικό μέρος για διακοπές,δεν έχει έντονη νυχτερινή ζωή...όμως αρνούμαι να δεχτώ τον χαρακτηρισμό ''ζευγαρονήσι'' που δίνεται σε κάποια νησιά!Αν έχεις καλή παρέα παντού καλά θα περάσεις...
Η ηρεμία βέβαια,ειδικά εκεί που μέναμε(ήταν λίγο ψηλά,αφήστε το τί γυμναστική έκανα δε λέγεται!) ήταν μερικές φορές αφόρητη,για μένα που είμαι άνθρωπος της πόλης,αλλά για μια βδομαδούλα ήταν ό,τι πρέπει..
Οι παραλίες της Σκοπέλου είναι καταπληκτικές,δεν έχω λόγια πραγματικά...όσοι από σας είδαν την ταινία Mamma mia πήραν μια γεύση..
Πάντως στην επιστροφή σταθήκαμε ιδιαίτερα τυχεροί,γιατί το καταμαράν με το οποίο θα αναχωρούσαμε είχε χαλάσει,το αμέσως επόμενο δρομολόγιο είχε καταργηθεί και μόνο εμείς καταφέραμε να φύγουμε εκείνη τη μέρα από το νησί με δελφίνι τελικά..(αν εξαιρέσεις το αργό πλοίο που κάνει 5.30 ώρες να φτάσει στο Βόλο, το οποίο 2 φιλαράκια μου που φεύγανε την προηγούμενη μέρα αναγκάστηκαν να πάρουν εξαιτίας της βλάβης του flying cat και να διανυκτερεύσουν στο Βόλο,με έξοδα της εταιρίας φυσικά,καθώς έφτασαν εκεί 4 τα ξημερώματα...)
Α,ξέχασα να αναφέρω ότι γύρισα πίσω άφραγγη εντελώς,μάλλον δεν είχα υπολογίσει καλά πόσα λεφτά χρειαζόμουν...είναι και ακριβό σχετικά νησί..οι φίλες μου να'ναι καλά!!

καλοκαίρι έχω πάντα στην καρδιά..

2008-07-27T16:43:00.003+03:00

25 μέρες αφότου τέλειωσε η εξεταστική του Ιουνίου,που ήταν και η τελευταία μου ως φοιτήτρια(πωπω ακόμα να το πιστέψω) ήρθε και η ώρα για το νησί..δε θα πάω μακριά,φέτος το αποφασίσαμε με την παρέα μου για κοντινό νησάκι,να μην κουραστούμε πολύ μέχρι να φθάσουμε.
Σποράδες ερχόμαστε λοιπόν!
Ετοιμαστείτε να μας υποδεχθείτε!(κόκκινο χαλί,η μπάντα του δήμου να παίζει μόλις δέσει το πλοίο..ξέρετε τα γνωστά!χαχα!)
Διακοπές...τι όμορφη λέξη...υπάρχει καλύτερη?χλωμό...
Μη με παρεξηγείτε,είμαι ήδη αλλού..δε θέλω και πολύ εγώ να αρχίσω να ονειρεύομαι..
Σας χαιρετώ προς το παρόν λοιπόν αγαπημένη μου μπλογκοπαρέα και τα λέμε σε μια βδομάδα!
Ελπίζω και είμαι σίγουρη πως κι εσείς σε κάποια όμορφη παραλία ξαπλώνετε το ηλιοκαμμένο σας κορμί και έχετε ένα μόνιμο χαμόγελο στα χείλη..δε χρειάζονται πολλοί λόγοι για να είστε ευτυχισμένοι,ότι είναι καλοκαίρι φτάνει και περισσεύει!
(μάλλον ακόμα ζαλισμένη είμαι από τις κραιπάλες της Παρασκευής..)

πάρτο λίζα και κάντο κορνίζα....

2008-07-23T12:13:00.002+03:00

Πήρα πτυχίο!Πήρα πτυχίο!
Είναι μεγάλη χαρά και ανακούφιση...
Αλλά από δω και εμπρός τί??
Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα...Με τρομάζει το άγνωστο στο οποίο θα βαδίζω απ'αυτή τη στιγμή κι έπειτα..μέχρι τώρα είχα αρχικά την ασφάλεια του σχολείου,μετά της σχολής,είχα ένα σκοπό και τον ακολουθούσα..
Τώρα όμως πρέπει μόνη μου να αποφασίσω τί θα κάνω,τί είδους πορεία θα ακολουθήσω,να εξετάσω τις επιλογές μου και να δω τί μου ταιριάζει...να ανακαλύψω τον εαυτό μου..
Και άραγε αυτό που θα επιλέξω θα είναι η σωστή επιλογή για μένα?Θα με εκφράζει απόλυτα?Θα με ικανοποιεί?
Ποιος ξέρει...ο χρόνος θα δείξει..η αισιοδοξία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

έφυγε ένα βάρος..

2008-07-21T12:50:00.003+03:00

Γύρισα χθες το βράδυ από την δεύτερη καλοκαιρινή εξόρμηση μου και το πρώτο πράγμα που έκανα κι αυτή τη φορά ήταν να καθίσω στον υπολογιστή...αυτή τη φορά όμως υπήρχε λόγος σοβαρός...ένας φίλος μου την προηγούμενη μέρα με είχε ενημερώσει ότι βγήκε ένα μάθημα που περίμενα με αγωνία διότι φοβόμουνα μήπως κοπώ..έτσι ήθελα να μπω στη σελίδα μου του πανεπιστημίου για να δω το βαθμό μου..όλη την χθεσινή ημέρα και το προηγούμενο απόγευμα ένιωθα απίστευτο άγχος,ξύπνησα το πρωί νωρίς με ένα σφίξιμο στο στομάχι και συνεχώς τριβέλιζε στο μυαλό μου τι βαθμό να είχα πάρει..είχα κοπεί μήπως?το μέλλον μου θα κρινόταν κατά κάποιον τρόπο από αυτό..''θα πάρω πτυχίο τώρα?'',αναρωτιόμουνα...
Τελικά επέστρεψα Κυριακή βράδυ εκτάκτως αντί για Δευτέρα,μόνο και μόνο γιατί θα πέθαινα απ'την αγωνία μου..
Το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω από καταπληκτικό,υπέροχο,απρόσμενο..πέρασα το μάθημα με επτά...συγκινήθηκα απίστευτα,ούρλιαζα,χτυπιόμουνα στο πάτωμα(ευτυχώς ήμουνα μόνη μου στο σπίτι),τρόμαξα με την αντίδραση μου,έκανα σαν τρελή πραγματικά..τώρα που ηρέμησα το σκέφτομαι και γελάω..αλλά ήταν μεγάλη ανακούφιση,το είχα δώσει 3 φορές και τελικά η τρίτη ήταν η τυχερή!
Είμαι ένα βήμα πριν το πτυχίο τώρα,περιμένω το τελευταίο μάθημα..θα ενημερώσω για νεότερα!Καλή βδομάδα σε όλους!

Αγαπώ να μισώ...

2008-07-17T10:06:00.002+03:00

Με κάλεσε το ''γυάλινο δάκρυ'' να λάβω μέρος σε ένα ωραίο παιχνιδάκι όπου πρέπει να αναφέρω 10 τραγουδάκια που με χαλάνε όταν τα ακούω ή που δεν τα βρίσκω απαραίτητα άσχημα αλλά πέφτω ψυχολογικά όταν τα ακούω..Λοιπόν αρχίζουμε...μμμ...δε μου έρχονται πολλά αλλά θα προσπαθήσω...

1.Μισώ το beggin....την καινούρια βερσιόν,αυτό που όλοι τρελαίνονται,εμένα δε μου λέει τίποτα,δε μου έρχεται να ''κουνηθώ'' καθόλου μ'αυτό το τραγούδι,όποτε το ακούω αλλάζω πεζοδρόμιο ή κάνω γκριμάτσες..

2.Αντιπαθώ τον Σφακιανάκη και όλα του τα τραγούδια!Δεν αντέχω να τον ακούσω ούτε δευτερόλεπτο...

3.Μην πω καλύτερα για την Άντζελα Δημητρίου....

4.Το big girls don't cry της Fergie..ανυπόφορο!

5.Έχω ένα θεματάκι και με τον Βέρτη...το ''πόσο μετάνιωσα'' δεν το μπορώ καθόλου...καλά και άλλα αυτουνού..

6.Το ''σε βγάζω άκυρο''...ποια το λέει?η Κελεκίδου??ήμαρτον!

7.Δεν αντέχω να ακούω Moby και ειδικά το ''why does my heart feel so bad''(every time I hear you προσθέτω...)

8.Το my immortal των evanescence...πέφτω μ'αυτό πάρα πολύ..

9.Ο Πλούταρχος...τι καψουροτράγουδα είναι αυτά..δεν την παλεύω..

10.Το ''φιλαράκι'' από Σοφία Βόσσου..είναι πολύ ωραίο αλλά με ρίχνει απίστευτα..

Αυτά.....όπως θα καταλάβατε δεν είμαι φαν των ελληνικών τραγουδιών και ειδικά της λαικής σκηνής...
Εύχομαι σε όλους καλό σ/κ από τώρα,καλοκαιράκι είναι,χαρείτε το!!Και να ακούτε ωραία καλοκαιρινά τραγουδάκια!
υγ:όποιος θέλει από τη λίστα μου μπορεί να παίξει!

Θερινό σινεμά,ρομάντσο και δάκρυα

2008-07-15T15:15:00.003+03:00

Λατρεύω το θερινό σινεμά..απέχει παρασάγγας από τα σύγχρονα σινεμά multiplex,έχει τον αέρα του παλιού αλλά ταυτόχρονα είναι και διαχρονικό..κάθεσαι στις άνετες υφασμάτινες καρεκλίτσες,μπορείς να έχεις μπροστά σου και τραπεζάκι,πίνεις τη γρανίτα σου ή τη μπυρίτσα σου,τρως το αθάνατο χοτ-ντογκ,δροσίζεσαι με φυσικό τρόπο(το γλυκό βραδινό αεράκι),γύρω σου βλέπεις βλάστηση(συνήθως αναρριχητικά φυτά),επίσης παρακολουθείς τους κατοίκους των γύρω πολυκατοικιών και αναρωτιέσαι αν μπορούν από καμιά γωνίτσα να δούνε κανένα κομματάκι της οθόνης,οι γάτες της γειτονιάς σουλατσάρουν πέρα δώθε είτε στα πόδια σου είτε μπροστά από την οθόνη,έχεις συνήθως μαζί σου και το αντικουνουπικό για τα άτιμα μικρά αιμοδιψή βαμπίρ,και τέλος αν σηκώσεις προς τα πάνω το κεφάλι σου βλέπεις τα αστέρια...το μόνο μειονέκτημα που μπορώ να βρω είναι πως αν πας στην προβολή των 9 ίσως χάσεις λίγο από την αρχή της ταινίας γιατί δε θα έχει βραδιάσει ακόμα εντελώς..
Όλα αυτά σε συνδυασμό με μια καλή ταινία κάνουν το βράδυ σου υπέροχο..
Πήγα λοιπόν και είδα μια παλιά ταινία του 1961,το ''Πρόγευμα στο Τίφφανυ'ς'',μια γλυκιά ρομαντική κομεντί με πρωταγωνίστρια τη λατρεμένη Όντρει Χέπμπορν.Ακριβώς εκείνες τις μέρες είχα διαβάσει τη νουβέλα του Τρούμαν Καπότε πάνω στην οποία βασίστηκε η ταινία και θεώρησα κατάλληλη στιγμή να δω την ταινία μιας και γινόταν επαναπροβολή της στο σινεμά.Εντόπισα πολλές διαφορές της ταινίας από το βιβλίο,η ταινία ήταν περισσότερο λαβ στόρι ενώ το βιβλίο δεν είχε τέτοια στοιχεία,αλλά κάποιες φράσεις του βιβλίου είχαν παραμείνει αυτούσιες και στην ταινία.
Συγκινήθηκα πολύ και τη συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους,ακόμα και στους άντρες,γιατί όχι?
Άραγε είναι δυνατό να υπάρξει τέτοιου είδους αγάπη και στην πραγματική ζωή ή μόνο στις ταινίες εντοπίζεται για να νιώθουμε μετά χάλια εμείς??Ή μόνο κάποια με την ομορφιά και το παρουσιαστικό της Όντρει Χέπμπορν μπορεί να τη ζήσει και όλοι οι άλλοι πρέπει να συμβιβαζόμαστε?Δε ξέρω,αυτές οι απορίες στροβιλίζουν στο μυαλό μου..και απάντηση ουδεμία!Θέλω να είμαι ρομαντική και αισιόδοξη αλλά η πραγματικότητα με προσγειώνει απότομα..

πήρα μια λαχτάρα..

2008-07-11T02:28:00.005+03:00

Σήμερα πήρα μια τρομάρα...
Είχα πάει στο σπίτι μιας φίλης μου που μένει κέντρο,κάθισα όλο το απόγευμα κι έφτασε 12.30 το βράδυ.Εκείνη την ώρα ακούμε το κουδούνι να χτυπάει...η φίλη μου δε δίνει σημασία,ούτε καν ρώτησε ποιος είναι,σκέφτηκε πως θα είναι τίποτα περαστικοί που σπάνε πλάκα..
Μετά έφτασε η ώρα να φύγουμε εγώ και μια άλλη φίλη,παίρνουμε το ασανσέρ,κατεβαίνουμε και τί βλέπουμε.....2 τύπους με βλέμμα ναρκομανούς να κάθονται στα σκαλάκια της εισόδου μέσα στην πολυκατοικία!!Εκείνη την ώρα αιφνιδιαστήκαμε,κάναμε λίγο πίσω αλλά σκέφτηκα τί θα γίνει τώρα,θα κάθομαι να τους κοιτάω,πρέπει να προχωρήσω..
Ο ένας εξ αυτών είπε ''μην ανησυχείτε κορίτσια,θα φύγουμε σε λίγο''....είχαν βγάλει αλουμινόχαρτο και δεν ήθελα καν να σκεφτώ τί μπορεί να έκαναν με αυτό..φυσικά δεν απαντήσαμε κι εγώ προχώρησα πρώτη να περάσω ανάμεσα τους..τα δευτερόλεπτα μέχρι να περάσω σκεφτόμουν,''τώρα θα με αρπάξει,τώρα θα με αρπάξει'' αλλά ευτυχώς τη γλύτωσα..ακολούθησε κι η φίλη μου έντρομη και αργότερα μου είπε ότι της είχαν κοπεί τα πόδια και για λίγη ώρα δε μπορούσε να προχωρήσει..
Με το που βγαίνω έξω ακούω τη φίλη μου από το μπαλκόνι να φωνάζει πως ξέχασα τα γυαλιά ηλίου μου...εννοείται πως δε γύρισα πίσω!!Της λέω ''εε τώρα δε γίνεται θα σου πω αργότερα..''
Αμέσως την πήρα τηλέφωνο και της είπα να διπλοκλειδώσει,ήταν και μόνη της στο σπίτι..
Μα καλά ποιος άντε μην πω ανοίγει σε έναν άγνωστο που του χτυπάει το κουδούνι και μάλιστα αργά τη νύχτα??Δεν καταλαβαίνω τον τρόπο που σκέφτονται μερικοί..θα μου πεις μπορεί να του είπαν κάτι και να τον έπεισαν αλλά και πάλι αν δεν είναι δικός σου γνωστός ανοίγεις αιντέ έτσι??

Ποσείδι,χάρηκα πολύ...

2008-07-08T17:56:00.004+03:00

Έχω πολλές μέρες να κάνω ανάρτηση και σχόλια στα φιλικά μου μπλογκ,το ξέρω και με συγχωρείτε γι'αυτό,αλλά τις τελευταίες μέρες βρισκόμουν σ'έναν άλλο κόσμο,όχι πολύ μακριά από δω που βρίσκομαι,στο πανεπιστημιακό κάμπινγκ στο Ποσείδι της Χαλκιδικής(πρώτο πόδι)...Δεν είχα ίντερνετ,τηλεόραση και πολλές άλλες ανέσεις που απολαμβάνουμε στα σπίτια μας,αν και ήμουν από τους προνομιούχους εκεί καθώς ο πατέρας μου ως πανεπιστημιακός είχε κερδίσει ένα δεκαήμερο σε σπιτάκι και πήγα για 5 μερούλες με τις φίλες μου.
Γινόταν πραγματικά χαμός από φοιτητές,αυτό συμβαίνει πάντα τα δύο πρώτα σ/κ του Ιουλίου και η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη νεανική και θετική ενέργεια.Η θάλασσα ήταν σε γενικές γραμμές καλή με μόνη ατυχία τα κύματα που δημιουργήθηκαν 2 μέρες και έφεραν αχινούς,εκ των οποίων έναν πάτησε μια φίλη μου,αλλά μάθαμε αργότερα πως τα κρούσματα ήταν αυξημένα και μάλλον όλες οι παρέες είχαν και κάποιον τσιμπημένο από αχινό...
Κατά τ'άλλα το μέρος και η όλη ''φάση'' του κάμπινγκ σε χαλαρώνει απίστευτα,τα δέντρα,τα τζιτζίκια,η ησυχία από άποψη θορύβων της πόλης(γιατί από την άποψη του κόσμου η φασαρία ήταν αναπόφευκτη),νιώθεις πως γίνεσαι κομμάτι της φύσης,δε σε αγχώνει τίποτα,καμία έγνοια,αφήνεις όλα τα προβλήματα της πόλης πίσω σου για λίγες μέρες.
Αυτό ήταν ακριβώς που είχα ανάγκη μετά από μια κουραστική περίοδο εξεταστικής!Χρόνος με φίλους σε καλοκαιρινό τοπίο!
Μόλις γύρισα και κάθισα στον υπολογιστή αμέσως,με τα αλάτια στο κορμί και τα μαλλιά και φυσικά φορώντας ακόμα το μαγιώ..ο εθισμός που λέγαμε..

Για μένα..

2008-07-02T17:03:00.002+03:00

Και μιας και σήμερα είπαμε να παίξουμε παίρνω την πρωτοβουλία να παίξω κι εγώ εκείνο το συμπαθητικό παιχνιδάκι όπου λέμε 10+1 άχρηστες πληροφορίες για την πάρτη μας!

1.Με το που ανοίγω τα μάτια μου κάθε πρωί βάζω το ραδιόφωνο να παίζει..κατά προτίμηση ξένα αλλά καμιά φορά και παλμό 96.5

2.Δεν ξέρω καθόλου να μαγειρεύω..μόνο κάτι μακαρόνια φτιάχνω κι αυτά χωρίς σάλτσα...

3.Δεν πίνω καφέ καθόλου..ούτε γουλιά..μόνο κανένα γαλλικό αν πάω σε καφετέρια πολύ πρωί..

4.Δεν έχω δίπλωμα οδήγησης..μέχρι τώρα το άφηνα,αλλά το έχω αποφασίσει,θα πάω να μάθω να οδηγώ!Δεν πάει άλλο!!

5.Είμαι εθισμένη στο msn και το facebook!Κάθε μέρα μπαίνω να τσεκάρω τις επαφές μου και να δω τις προσκλήσεις μου..τώρα πια και στο blogging!

6.Δε χρησιμοποιώ πολύ το κινητό μου..περνάνε πολλές φορές και 2 μήνες για να ξοδέψω την κάρτα των 9 ευρώ..

7.Μου αρέσει πολύ να χορεύω με τις φίλες μου στα club..όχι μπουζούκια,είπαμεε..

8.Έχω επισκεφθεί οδοντίατρο στη ζωή μου 2-3 φορές..γενικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα αλλά το σωστό είναι να τα εξετάζουμε πότε πότε τα δοντάκια μας..

9.Έχω κάνει αρκετά ταξιδάκια στο εξωτερικό..μη φανταστείτε μακριά,στην Ευρώπη άντε και λίγο στην Τουρκία..

10.Έχω τρέλα με το σινεμά και με τις ταινίες γενικά και γνωρίζω αρκετά πράγματα σχετικά με το θέμα..

11.Θα ήθελα πάρα πολύ να ζήσω για ένα διάστημα στο εξωτερικό,για μεταπτυχιακό για οτιδήποτε..αν γίνεται να μείνω και μόνιμα ακόμη καλύτερα!

Είμαι σίγουρη ότι τώρα μετά από τόσες πληροφορίες νιώθετε καλύτερα και πληρέστεροι..(καλά πλάκα κάνω..)

να παίξω μαζί σας??

2008-07-02T15:46:00.011+03:00

Με κάλεσε το αγαπητό γυάλινο δάκρυ να παίξω ένα παιχνιδάκι και ανταποκρίνομαι ευθύς αμέσως!Το παιχνίδι ξεκίνησε από το μπλογκ xeblogarisma.
Λοιπόν,έχουμε και λέμε:

1. ΣΕΞ...
α) είμαι γυναίκα με προτίμηση στους άντρες
β) είμαι άντρας με προτίμηση στις γυναίκες
γ) είμαι γυναίκα με προτίμηση στις γυναίκες
δ)είμαι άντρας με προτίμηση στους άντρες
ε) είμαι απ΄ όλα με προτίμηση σε όλα

νομίζω ότι θα διαλέξω το α..

2. HOBBY
α) μαγειρική - γυμναστήριο
β) μασάζ - ποδηλασία
γ) ταξίδια - τοξοβολία
δ) συναυλίες - κολύμπι
ε) μοντελισμός - βόλτες με το σκάφος

εμένα μου αρέσουν τα ταξίδια,το γυμναστήριο,οι συναυλίες,το κολύμπι..τώρα εσείς τι λέτε δε ξέρω..

3. ΤΕΧΝΗ
α) μουσική
β) χορός
γ) κινηματογράφος - θέατρο
δ) λογοτεχνία
ε) ζωγραφική - γλυπτική - αρχιτεκτονική

α,β,γ,δ..με το ε δεν τα πηγαίνω πολύ καλά αν και μικρή ζωγράφιζα..

4. ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ
α) αριστερά
β) κεντροαριστερά
γ) κεντροδεξιά
δ) δεξιά
ε) πάρ'το αλλιώς

α δεν απαντάμε σε τέτοιες ερωτήσειςςς..αλλά επιλέγω το ε και είμαι καλυμμένη!!

5. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ
α) μαθηματικά - γεωμετρία
β) χημεία - φυσική
γ) έκθεση και γλώσσα
δ) ιστορία - γεωγραφία
ε) θρησκευτικά και γυμναστική

το α και λίγο το δ..

6. ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΡΕΤ
α) γατάκι
β) σκυλάκι
γ) ψαράκι
δ) πουλάκι
ε) κροκοδειλάκι

το β ασυζητητί!!το ε το απάντησε κανείς??

7. ΔΙΑΚΟΠΕΣ
α) στη θάλασσα
β) στο βουνό
γ) στη Μύκονο
δ) στη Γαύδο
ε) στην Αθήνα

Γαύδο??έλεος!!στη θάλασσα φυσικά αλλά όχι και Γαύδο...

8. ΧΡΩΜΑ
α) λευκό
β) κόκκινο
γ) μοβ
δ) μπλε
ε) μαύρο

έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στο μοβ..

9. ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
α) κρεβατοκάμαρα
β) κουζίνα
γ) τουαλέτα
δ) σαλόνι
ε) πατάρι

κρεβατοκάμαρα!τι το συζητάς??

10. Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ
α) 7 ώρες
β) 7 ημέρες
γ) 7 μήνες
δ) πάνω από 7 χρόνια
ε) ε, όχι και 7 χρόνια._

ας κρατήσει 7 ημέρες και βλέπουμε..άρα το β

Μύκονος και επανάσταση πάνε πακέτο..

2008-06-30T20:57:00.005+03:00

Είδα αυτό το σύνθημα γραμμένο σ'ένα τοιχάκι στην περιοχή μου και μου έκανε εντύπωση..τι θέλει να πει ο ποιητής??Σίγουρα έχει μια δόση ειρωνίας..ή μήπως όχι?Μήπως έχει να κάνει με τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων ή η σκέψη μου ξεφεύγει κατά πολύ απ'το νόημα?Δεν ξέρω ειλικρινά αλλά πρόσφατα άκουσα ένα νέο άσμα όπου ο αοιδός τραγουδάει ''Η επανάσταση απ'τη Μύκονο θ'αρχίσει γι'αυτό..''!!Λέτε να έχει κάποια σχέση με το σύνθημα??

Στη χώρα των Λωτοφάγων

2008-06-27T21:28:00.002+03:00

Θέλω πάντα να θυμάμαι,
γι'αυτό δεν τρώω ποτέ λωτούς...

World Naked Bike Ride

2008-06-25T00:57:00.002+03:00

Το world naked bike ride είναι ένα διεθνές κίνημα που ξεκίνησε από το Βανκούβερ του Καναδά και έχει ως στόχο τη διοργάνωση γυμνών ποδηλατοδρομιών σε όσο περισσότερες χώρες γίνεται κάθε χρόνο με σκοπό την ευαισθητοποίηση της πολιτείας αναφορικά με την περιβαλλοντική μόλυνση από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων,την προώθηση του ποδηλάτου ως μέσου μεταφοράς και την δημιουργία πόλεων φιλικότερων προς τη χρήση ποδηλάτου με την κατασκευή των κατάλληλων υποδομών.
Φέτος διοργανώνεται ένα τέτοιο γεγονός και στην Ελλάδα για πρώτη φορά και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη στις 27 Ιουνίου.Είναι όλοι ελεύθεροι να συμμετάσχουν είτε εντελώς γυμνοί,είτε καλύπτοντας τα επίμαχα σημεία με ευφάνταστους τρόπους,είτε κάνοντας body painting στο σώμα τους!
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλή κίνηση επικοινωνιακά καθώς θα κινήσει το ενδιαφέρον πολλών,θα αποτυπωθεί στη μνήμη γιατί είναι κάτι πρωτότυπο και ίσως ευαισθητοποιήσει κάποιους υπεύθυνους ώστε να πλησιάσουμε λίγο το ευρωπαϊκό μοντέλο πόλης όπου το ποδήλατο συγκαταλέγεται σ'ένα από τα βασικά μέσα μεταφοράς!Είχα επισκεφθεί πριν ένα χρόνο το Βερολίνο και μου έκανε εντύπωση ο αριθμός των ατόμων που το χρησιμοποιούσαν στην καθημερινότητα τους και το πόσο φυσιολογικό και δεδομένο το θεωρούσαν να έχουν ποδηλατοδρόμους!
Παρόλα αυτά δεν ξέρω αν θα έπαιρνα μέρος σε κάτι τέτοιο λόγω αισθημάτων ντροπής..Εσείς τι γνώμη έχετε??

Μέρα γενεθλίων

2008-06-22T00:13:00.002+03:00

Ε ναι λοιπόν έφτασε κι αυτή η μέρα..σήμερα κλείνω τα 23..είμαι μεγαλύτερη και σοφότερη(καλά αυτό το τελευταίο δεν το πιστεύω,θα αργήσει πολύ ακόμα).Τι να πω,πώς περνάνε τα χρόνια,τα περσινά γενέθλια τα θυμάμαι σαν να είναι τώρα..Πάντως μέσα μου νιώθω παιδί ακόμα,αρνούμαι να μεγαλώσω,αρνούμαι να κάνω οτιδήποτε κάνουν οι μεγάλοι!
Καμιά φορά αισθάνομαι σαν να θέλω να ξαναγυρίσω στην κοιλιά της μαμάς μου,να μείνω εκεί για λίγη ώρα,να έχω την ησυχία μου,να είμαι ασφαλής..Πωπω τι μ'έπιασε τώρα..μια μελαγχολία..ίσως επειδή αλλάζουν πολλά κάθε χρόνο,κάθε χρόνο είναι διαφορετικά..
Αλλά όχι μελαγχολία τέλος για σήμερα!Σήμερα είναι μέρα χαράς!

σαν ιπτάμενο χαλί..

2008-06-18T11:14:00.001+03:00

Μην κοιτάζεις το χαλί.
Συνήθως το κοιτάς από λάθος μεριά,είναι γιγάντιο κι εσύ μένεις μόνο στα κρόσσια και σε κάποια τυχαία νήματα που προεξέχουν..
Ανέβα πάνω και πέτα!!

Η λύση στο αίνιγμα..(αίνιγμα λέμε τώρα..)

2008-06-17T11:11:00.003+03:00

Ήρθε η ώρα να αποκαλύψω ποια φράση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για το άτομο μου..Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

1.Δεν ήμουν ποτέ απουσιολόγος στο τμήμα μου,πάντα υπήρχαν καλύτεροι μαθητές από μένα και δεν είμαι γενικά ανταγωνιστική οπότε δε με ενδιέφερε ο τίτλος του απουσιολόγου,ο οποίος έχει και πολλές ευθύνες,άρα τόσο το καλύτερο..

2.Δε μου αρέσει καθόλου το ποδόσφαιρο,το βρίσκω βαρετό και δεν έχω παρακολουθήσει ποτέ ολόκληρο αγώνα ούτε τον τελικό του euro πριν 4 χρόνια δεν είχα δει..μόνο λίγο με το ζόρι γιατί όλοι αυτό βλέπανε!

3.Αν και κάνω τρέλες γενικά,το συγκεκριμένο δεν το έχω κάνει,αλλά μια φορά που ήμουν με μια παρέα αγοριών το είχαν κάνει εκείνοι και το πήρα από κει..δεν το εγκρίνω κιόλας γιατί δεν το βρίσκω πολύ αστείο..

4.Ναι λοιπόν!Αυτή είναι η αληθινή φράση και πρέπει να ομολογήσω ότι οι περισσότεροι το βρήκατε,δεν κατάφερα να σας μπερδέψω!Μάλλον σας φάνηκε φυσιολογικό,όπως μου φαίνεται κι εμένα πλέον..Τώρα πια με το ίντερνετ ασχολούνται όλοι και βρίσκεις και αξιόλογα άτομα,σε site τύπου chat εννοώ,όχι στα μπλογκ όπου η πλειοψηφία είναι αξιόλογοι και ενδιαφέροντες άνθρωποι.

τα παιδία παίζει

2008-06-14T01:49:00.004+03:00

Λοιπόν με κάλεσε το moutro να παίξω μπλογκοπαίχνιδο και θα ανταποκριθώ ευθύς αμέσως!Μόνο μια,επαναλαμβάνω μόνο μια φράση από τις 4 που ακολουθούν είναι αλήθεια για μένα...

1.Στο σχολείο ήμουν απουσιολόγος για 1 χρόνο,στη δευτέρα λυκείου,και μερικοί φίλοι μου μου ζητούσαν να μην τους γράφω κάποιες απουσίες που έκαναν.Εγώ μερικές φορές τους τις χάρισα αλλά δε γινόταν να συνεχιστεί έτσι και μετά τους το έκοψα.

2.Μου αρέσει πολύ να παρακολουθώ αγώνες ποδοσφαίρου στην τηλεόραση.Ειδικά τώρα με το euro προσπαθώ να μη χάνω σχεδόν κανέναν!

3.Μια φορά είχαμε βγει έξω με την παρέα μου και τα ήπιαμε και στη συνέχεια περπατούσαμε στο δρόμο και χτυπούσα τα κουδούνια στις πολυκατοικίες 5 η ώρα το πρωί!Πόσο βρισίδι πρέπει να έφαγα εκείνη τη μέρα δεν περιγράφεται!

4.Έχω βγει έξω με κάποια άτομα που γνώρισα μέσω ίντερνετ.Στην αρχή είχα ενδοιασμούς αλλά τους ξεπέρασα.Δεν έγινε κάτι πονηρό αλλά κάποιοι αποδείχτηκαν καλά παιδιά και κάνω παρέα μέχρι τώρα.

Σας μπέρδεψα??Ακόμα κι εγώ μπερδεύτηκα μη σας πω..Για να δω,θα το βρείτε?Περιμένω..

γειτονιά ...κάντε υπομονή...λαλαλαλα

2008-06-10T17:24:00.002+03:00

Κυριακή 8 η ώρα το πρωί.
Αντί να με ξυπνήσει το γλυκό τιτίβισμα των πουλιών,με ξύπνησε ένα κομπρεσέρ και μου τρύπησε τα αφτιά.Το ίδιο είχε γίνει και το Σάββατο.
Οι γείτονες του 4ου ορόφου(εγώ μένω στον 2ο) είχαν τη φαεινή ιδέα ύστερα από 20 χρόνια διαμονής στο διαμέρισμα αυτό να κάνουν κάποιες αλλαγές για να...διευκολύνονται στην είσοδο τους στο μπάνιο.Αποφάσισαν να γκρεμίσουν το πατάρι πάνω απ'το μπάνιο έτσι ώστε αυτό να γίνει ψηλοτάβανο διότι όπως χαρακτηριστικά δήλωσαν,δεν χωρούσαν και αναγκάζονταν να σκύβουν..μα καλά μετά από 20 χρόνια το κατάλαβαν?Ωραία αντανακλαστικά..
Όχι δεν είναι μπασκετμπολίστες,είναι άνθρωποι με νορμάλ ύψος,για να μην πω ότι ο κύριος της κυρίας συναγωνίζεται στο ύψος τον κύριο Κούγια..Αλλά τι να πεις,η μεγαλομανία είναι μεγαλομανία.
Γιατί όμως έπρεπε να το υποστούμε και οι υπόλοιποι?Και άντε πες πρέπει να το δεχτώ γιατί δε μένω μόνη μου,έχω κι άλλους πάνω-κάτω,αλλά 8 η ώρα την Κυριακή??
Όταν επιχειρήσαμε να τους πούμε κάτι,η απάντηση ήρθε αποστομωτική..''Ζηλεύετε,γι'αυτό τα λέτε!'' Ναι,ζηλεύουμε το μπόι σας,μην πω καμιά κουβέντα...
Μήπως θα έπρεπε να γίνεται και μια έρευνα γειτόνων πριν αποφασίσει κάποιος να αγοράσει σπίτι?Τι να πω..αυτά είναι τυχερά μάλλον..

γλυκιά σαν μέλι η ζωή...

2008-06-08T01:09:00.003+03:00

Η ευτυχία είναι ένα βάζο με μέλι.
Μια κουταλιά είναι αρκετή τη φορά.
Αν φας παραπάνω ίσως βαρυστομαχιάσεις.

ποιος είναι ο γονιός?

2008-06-04T16:55:00.002+03:00

Τώρα με την εξεταστική κάποια σαββατόβραδα κάθομαι στο σπίτι.Ένα τέτοιο βράδυ λοιπόν,συνέβη κάτι παράδοξο που μ'έκανε να γελάσω μέσα μου και να σκεφτώ πώς μερικές φορές γίνεται αντιστροφή των ρόλων μέσα στην οικογένεια.
Οι γονείς μου είχαν βγει κατά τις 7 το απόγευμα με σκοπό να επισκεφθούν τη διεθνή έκθεση βιβλίου.
Οι ώρες περνούσαν,είχε πάει 11,12,1...Τελικά κατά τις 2 μ'έπιασε μια ανησυχία για το τι μπορεί να είχαν απογίνει,δε φαίνονταν πουθενά..
Οπότε σήκωσα το τηλέφωνο και σχημάτισα τον αριθμό του κινητού του πατέρα μου.Χτυπάει.Καλό σημάδι.Απάντηση όμως δεν πήρα.Ύστερα από λίγη ώρα χτύπησε το σταθερό.Έτρεξα ανήσυχη να το σηκώσω.Ήταν ο πατέρας μου που με ρωτούσε αν όλα ήταν εντάξει..Τώρα τι του λες??
Τελικά είχαν συνεχίσει για ποτό με μια φίλη τους."Συγγνώμη,έπρεπε να ενημερώσουμε" τελείωσε τη φράση του..
Την επόμενη μέρα με πειράζανε που ανησύχησα αλλά τι να έκανα..μου βγήκε..
Επομένως το συμπέρασμα είναι ότι οι ρόλοι αντιστρέφονται καμιά φορά.Έγινα κι εγώ κηδεμόνας για μια στιγμή!

νότα απαισιόδοξη μα φάλτσα..

2008-06-01T16:24:00.002+03:00

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο σ'αυτό τον κόσμο απ'το γεγονός ότι οι άλλοι πάντα σου καθορίζουν τη ζωή.Πάντα εξαρτάσαι απ'τους άλλους,είτε επαγγελματικά είτε κοινωνικά είτε συναισθηματικά.Η διάθεσή σου καθορίζεται απ'το τι θα σου κάνουν,θα σου δώσουν,θα σου στερήσουν οι άλλοι.Όλα τα γεγονότα λέγονται έτσι γιατί γίνονται από κάποιους.Λίγα πράγματα δεν οφείλονται σε κινήσεις των ανθρώπων,όπως τα φυσικά φαινόμενα(αν και βάζουμε λίγο το χεράκι μας ακόμη και γι'αυτά).Ακόμα κι ο θάνατος μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ενέργειας κάποιου άλλου.Αυτή η αλληλοεπίδραση μεταξύ των ανθρώπων μερικές φορές είναι ασφυκτική,δε σ'αφήνει να δράσεις όπως εσύ θέλεις,σε περιορίζει.
Κι εσύ αναγκάζεσαι να συμβιβαστείς γιατί δε μπορείς να κάνεις αλλιώς,δε μπορείς να αλλάξεις την πραγματικότητα που σου δίνεται,κι ας λένε όλοι ότι μπορείς,δε μπορείς να πεις ''δε μ'αρέσει αυτός ο κόσμος,σταματήστε τη γη να κατέβω να δω αν αλλού είναι καλύτερα'',είσαι εγκλωβισμένος σ'αυτόν τον κόσμο,σ'αυτή τη ζωή που δεν τη διάλεξες απαραίτητα,σου έτυχε,γιατί αυτή η ζωή σου προσφερόταν τη δεδομένη στιγμή.
Μερικές φορές θέλω να σταματήσω να υπάρχω,όχι να πεθάνω,αλλά να κάνω ένα διάλειμμα απ'τη ζωή μου.Όμως δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα,διάλειμμα δεν υπάρχει,οι άλλοι είναι πάντα εκεί να στο θυμίζουν..
Τελικά αυτοί είναι η κόλαση,οι άλλοι.
Κι εσύ ψάχνεις ανάμεσα τους τον παράδεισο,γιατί δε μπορείς να κάνεις διαφορετικά..
Όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά,πάλι κάτι γίνεται,κάτι που αναιρεί όσα λέω,κάτι που μου θυμίζει ότι η ζωή είναι ωραία και είναι εδώ,τώρα,όχι για πολύ..

καρδιά μου καημένη πώς βαστάς..

2008-05-30T00:59:00.003+03:00

ευλογημένες οι καρδιές που ξέρουν να λυγίζουν,δε θα ραγίσουν ποτέ..
αλλά αν δε ραγίσουν δε θα γιατρευτούν και ποτέ...

Pinw mpafous kai paizw pro vs Pame xavai + Its a Pity REMIX

2008-05-28T17:12:00.002+03:00

Πολύ ωραίο καλοκαιρινό ρεμιξάκι που μας φτιάχνει τη διάθεση..όπως κι ένα άλλο τραγουδάκι που μου έχει κολλήσει σήμερα ''Σφύριξε χαρούμενα,μπορείς!Δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής!''
Μου χρειάζεται αρκετά αυτές τις μέρες μια θετική αύρα οπότε μάλλον αυτό το συνθηματάκι θα γίνει το νέο μου μότο για τη ζωή..σκέψου θετικά,μπορείς!!

Μια κάποια λύσις..

2008-05-25T17:37:00.002+03:00

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

-Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

-Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

-Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

-Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

-Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Άραγε θα φτάσουν ποτέ οι βάρβαροι να μας βγάλουν απ'το αδιέξοδο?Να μη χρειάζεται να παίρνουμε πια αποφάσεις μόνοι μας.Να μη χρειάζεται να κουραζόμαστε,να παλεύουμε.Να ρίξουμε τις ευθύνες για την αποτυχία μας σε κάποιους άλλους..Άραγε αυτή είναι η λύση στο πρόβλημά μας?

This Is The Life

2008-05-23T17:03:00.002+03:00

μελωδικότατο..ένα ταλέντο ξεπροβάλλει..Αυτή η Amy μάλιστα..όχι Winehouse αλλά McDonald!Και είναι μόλις 21!

ο τέλειος άνδρας,ο άνδρας ο σωστός..

2008-05-21T16:31:00.002+03:00

Ο ιδανικός άνδρας για μένα πίνει μπύρα amstel,φοράει άσπρες κάλτσες με μαύρα παπούτσια(οι κάλτσες είναι Armani-τα παπούτσια Prada),στο πρώτο ραντεβού τα πληρώνουμε από μισά ή ακόμα καλύτερα με πηγαίνει μια βόλτα στο πάρκο και με κερνάει τσίχλες απ'το περίπτερο,στέλνει μηνύματα με ορθογραφικά λάθη,ακούει αποκλειστικά σκυλάδικα,έχει υπερβολική αυτοπεποίθηση(μα από πού την αντλεί?),είναι πράκτορας της Λαμπίρη,βγάζει τα φρύδια του,κάνει μια ώρα να ετοιμαστεί(ούτε γυναίκα να ήταν),η μαμά του του καθαρίζει ακόμα το ψάρι,βλέπει μόνο τσόντες και ποδόσφαιρο,βρίζει σαν νταλικέρης και παίρνει πάντα μαζί του ένα άδειο μπουκάλι όταν βγαίνει(αν περισσέψει κρασί σε καμιά ταβέρνα μην πάει χαμένο)..

Μύκονος 2007

2008-05-19T15:40:00.002+03:00

Πέρυσι τέτοια εποχή ήμουν κάπου αλλού..φέτος απλά θυμάμαι..

benefits supervisor sleeping..

2008-05-15T16:55:00.002+03:00

Κι όμως ο συγκεκριμένος πίνακας είναι ο ακριβότερος αυτή τη στιγμή που έχει γίνει από εν ζωή καλλιτέχνη,τον Λούσιαν Φρόιντ.Η αξία του υπολογίζεται στα 17 εκατομμύρια δολλάρια και έχει αφήσει έκπληκτη την απεικονιζόμενη κυρία,υπαρκτό πρόσωπο που έκανε το μοντέλο για την ολοκλήρωση του έργου για 9 μήνες..Η ομορφιά τελικά είναι θέμα οπτικής γωνίας και καθαρά υποκειμενικό.Η τέχνη βλέπει την ομορφιά σε σημεία που ούτε καν θα το φανταζόμασταν ότι μπορεί να υπάρχει και την απεικονίζει μ'έναν τρόπο που την κάνει να φαίνεται ιδανική.Δε μπορώ να φανταστώ κάποιον που θα έδινε 17.οοο.οοο δολλάρια για να κοιμηθεί με τη συγκεκριμένη κυρία,όμως υπάρχουν πολλοί που ενδιαφέρονται να έχουν για μια ζωή κρεμασμένο τον συγκεκριμένο πίνακα στο σαλόνι τους.Και όπως είπε η εν λόγω κυρία 'Καμιά γυναίκα δεν είναι τέλεια,ούτε κι εγώ..'!!!

a streetcar named desire

2008-05-14T14:13:00.003+03:00

Μια Κυριακή απόγευμα παρακολούθησα την παράσταση 'Λεωφορείο ο Πόθος' με την Πέμυ Ζούνη στην Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών και πραγματικά ενθουσιάστηκα..Το κλασικό έργο του Τεννεσί Γουίλιαμς είναι αριστουργηματικό,διαχρονικό και γεμάτο συναίσθημα.Η Μπλανς Ντυμπουά,η τραγική ηρωίδα, αδυνατώντας να αφήσει πίσω της το σκοτεινό παρελθόν,αυτοκαταστρέφεται σταδιακά,βουτηγμένη μέσα στην ματαιοδοξία και τις λανθασμένες της επιλογές. Οι άλλοι 2 ήρωες του έργου, η Στέλλα Ντυμπουά και ο Στάνλευ Κοβάλσκι,το φαινομενικά ειδυλλιακό ζευγάρι,δείχνουν πώς ο πόθος μπορεί να οδηγήσει σε λάθος μονοπάτι όλη σου τη ζωή κι εσύ να μην το αντιλαμβάνεσαι.Οι εξωτερικές ενδείξεις δε βοηθάνε να δεις την αλήθεια αν δεν έχεις την επιθυμία να τη δεις και εθελοτυφλείς.Χαρακτηριστικές οι 2 φράσεις του έργου που ξεστομίζει η ηρωίδα σε διαφορετικές σκηνές: "Δε θέλω ρεαλισμό,θέλω μαγεία" και η τελευταία φράση του έργου, "Όποιος κι αν είστε,πάντα στηριζόμουν στην καλοσύνη των ξένων". Τα σκηνικά και η σκηνοθεσία ήταν εντυπωσιακά και ευρηματικά και οι ηθοποιοί ερμήνευσαν ιδανικά τους απαιτητικούς ρόλους τους.Οι περίπου 3 ώρες που διήρκεσε η παράσταση κύλησαν αβίαστα,χωρίς να χρειαστεί να αναζητήσω την ένδειξη της ώρας στο ρολόι μου ούτε μια φορά(εντάξει ίσως μόνο μια προς το τέλος)..

μηχανή του χρόνου...

2008-05-09T20:40:00.002+03:00

Είχα ρίξει ένα κλάμα...

παιχνίδια μυαλού

2008-05-06T17:24:00.002+03:00

Παίζαμε σκάκι αρκετό καιρό,η παρτίδα δεν είχε τελειώσει,για την ακρίβεια δεν είχε καλά καλά αρχίσει,ώσπου κάποια στιγμή σταματήσαμε να παίζουμε,χωρίς λόγο.Ή μήπως υπήρχε λόγος?Δεν το είχα συνειδητοποιήσει,είχες κάνει κίνηση roi mat.Κέρδιζα αλλά τελικά έχασα.Θα ήθελα πολύ να ξαναπαίξουμε..Μαύρα ή λευκά?

χιουμοριστικό βιντεάκι

2008-05-04T16:48:00.005+03:00

Οι διάσημοι Αμερικανοί ηθοποιοί δε διστάζουν να βγουν μπροστά στην κάμερα και να γελοιοποιηθούν σ'ένα βίντεο που μοναδικός σκοπός του είναι να προκαλέσει το γέλιο.Πάντως οι Έλληνες ηθοποιοί ποτέ δε θα τολμούσαν να τσαλακώσουν την εικόνα τους μ'αυτό τον τρόπο μην τυχόν και απομυθοποιηθούν..Στην Ελλάδα αυτή η σοβαροφάνεια θα μας φάει..Ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος αν ο καθένας έπαιρνε τον εαυτό του λιγότερο στα σοβαρά..

πασχαλινά τσουρέκια

2008-05-02T16:24:00.003+03:00

Ο λόγος που έβαλα 5 κιλά στις γιορτές.....

κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια

2008-04-30T17:08:00.002+03:00

Είχα την ''τύχη'' να παρακολουθήσω την παράσταση 'Κάθε χρόνο ίδια μέρα' του Μπέρναρντ Σλέιντ η οποία ανέβηκε από την Αθήνα(από πού αλλού) για μερικές εβδομάδες,στην πόλη μου.Έβαλα τη λέξη 'τύχη' σε εισαγωγικά διότι έχω τους λόγους μου.Κατά βάθος μάλλον αποτυχία ήταν η βραδιά εκείνη.Ξεκίνησε με καλές προθέσεις,αν και ο πρωταγωνιστής προσπαθούσε να μας πείσει πως έχει χιούμορ και επίσης η άρθρωσή του απαιτούσε τεντωμένα και εκπαιδευμένα αυτιά,σε τέτοιο βαθμό που μια κυρία απ'το κοινό έφτασε στο σημείο να φωνάξει 'πιο δυνατά!' ενώ καθόταν σε μπροστινή θέση.Στη συνέχεια όμως η πλοκή ήταν ανιαρή χωρίς κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη,με διαλόγους μεταξύ των 2 πρωταγωνιστών που μπορούν να χαρακτηριστούν αμπελοφιλοσοφίες.Υπήρχαν,για να λέμε και του στραβού το δίκιο,και κάποιες ευχάριστες στιγμές,ελάχιστες θα έλεγα.Το τέλος ίσως λίγο αποζημίωσε την παράσταση,κερδίζοντας το απαραίτητο χειροκρότημα. Οι γνώμες των άλλων 7 ατόμων της παρέας μου θα έλεγα ότι πάνω κάτω συγκλίνουν στην άποψη μου.Ομολογουμένως οι περισσότεροι έσπευσαν να παρακολουθήσουν το έργο λόγω του πρωταγωνιστικού διδύμου που λέγεται πως είναι ζευγάρι και στη ζωή και φυσικά γνωστό τηλεοπτικό ζευγάρι.Απορίας άξια πραγματικά είναι,για μένα τουλάχιστον,η επιτυχία που έχει γνωρίσει το συγκεκριμένο θεατρικό στην Αμερική.

Πάσχα στη Σόφια..

2008-04-29T22:36:00.005+03:00

εικόνες απ'το χωριό..

2008-04-21T22:23:00.001+03:00

Αθάνατο ελληνικό χωριό!

parlez vous francais??

2008-04-18T13:38:00.003+03:00

Πήγαμε και φέτος στο φεστιβάλ γαλλικού κινηματογράφου που διοργανώνεται στην πόλη μας όπως και στην Αθήνα αντίστοιχα.Φέτος είδα 2 ταινίες συνεχόμενα την ίδια μέρα καθώς δυστυχώς αδυνατούσα να βρω περισσότερο χρόνο..Έτσι πέρασα ένα ευχάριστο κυριακάτικο απόγευμα κλεισμένη στο Ολύμπιον.Η πρώτη ταινία που είδα δε με ενθουσίασε αλλά ο Chabrol που ακολούθησε με αποζημίωσε..Πάντως το να ακούω να μιλάνε ωραία καθαρά γαλλικά είναι για μένα πάντα ευτυχία!

Chris Crocker - Britney, this is for you.

2008-04-15T16:40:00.002+03:00

Είναι πραγματικά πολύ εύκολο να γίνει κάποιος διάσημος μέσα από το ίντερνετ με ένα απλό βίντεο που θα ανεβάσει.Ο συγκεκριμένος 'κύριος' δεν έκανε τίποτα παραπάνω απ'το να κλάψει μπροστά στις κάμερες φωνάζοντας LEAVE BRITNEY ALONE ,δηλώνοντας φαν της ποπ σταρ.Ακολούθησαν κι άλλα χιουμοριστικά βίντεο όπως το συγκεκριμένο.

αντικαπνιστική εκστρατεία

2008-04-13T16:23:00.002+03:00

Καμπάνια κατά του καπνίσματος και κατά της ρύπανσης των κοινόχρηστων χώρων με αποτσίγαρα επιχειρήθηκε με την τοποθέτηση μιας τεράστιας γόπας ύψους 10 μέτρων στην πλατεία Τραφάλγκαρ στο Λονδίνο.Καλή ιδέα θα ήταν και για τις ελληνικές πόλεις..

απρίλης

2008-04-11T15:33:00.005+03:00

Γαλάζιο.Πράσινο.Και φως.

Ήλιος λαμπρός.Μια ζεστασιά...
Παντού γαλήνη
Ένα φιλί.Μια αγκαλιά και μια καρδιά.
Άραγε ήμουν;

κύκνος ή ασχημόπαπο?

2008-04-10T18:01:00.003+03:00

επειδή δεν είμαι λευκός σημαίνει ότι είμαι λιγότερο όμορφος?

γενέθλια..τι υπέροχη λέξη..

2008-04-09T12:46:00.002+03:00

Άντε τώρα να καταλάβεις πόσα κλείνει..Δεν ξέρω μέχρι ποια ηλικία χαίρεσαι να τα γιορτάζεις..anyway χρόνια πολλά μαμά..

μαγαζάκι

2008-04-07T19:05:00.003+03:00

καμαρούλα μια σταλιά,2 επί 3...αυτό το μαγαζάκι βρίσκεται στη Μύκονο.Άραγε πόσο να πληρώνουν ενοίκιο??

charlton heston R.I.P

2008-04-06T18:13:00.003+03:00

Ο βραβευμένος ηθοποιός με το θεληματικό πηγούνι έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή σε ηλικία 84 χρόνων.Έχει παίξει σε αγαπημένες ταινίες όπως το κλασικό πλέον Μπεν Χουρ και οι 10 εντολές.Αν και η δραστηριότητα του τα τελευταία χρόνια(υπέρμαχος της κατοχής όπλων)δεν τον τιμούσε ιδιαίτερα,παρά ταύτα θα μείνει αλησμόνητη η προσφορά του στον κινηματογράφο.

Λέτε να φτάσουμε σ'αυτό το σημείο??

2008-04-04T16:27:00.003+03:00

Πρόκειται για μια γιαπωνέζικη ταινία τρόμου που έσπασε ταμεία στην Ιαπωνία.Πέρα από τις αναρίθμητες σκηνές βίας που την χαρακτηρίζουν θίγει ευθέως κι ένα πολιτικό ζήτημα,την ανεργία και τις μεθόδους αντιμετώπισής της.Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας ψήφισε νόμο σύμφωνα με τον οποίο κάθε χρόνο επιλέγεται μια τάξη παιδιών του λυκείου η οποία μεταφέρεται σ'ένα απομακρυσμένο νησί με σκοπό τη συμμετοχή σ'ένα βάναυσο παιχνίδι όπου νικητής θα είναι όποιος καταφέρει και μείνει ζωντανός αφού εξοντώσει τους υπόλοιπους.
Ελπίζω να μην εφαρμοστούν αυτά τα μέτρα και στην Ελλάδα τώρα με το ασφαλιστικό και δούμε υποψήφιους συνταξιούχους να αλληλοσπαράζονται... :p

vanessa mae live thessaloniki 13/9/2005

2008-04-02T14:06:00.003+03:00

Ήταν μια μαγευτική βραδιά αν και η συναυλία δεν κράτησε όσο θα θέλαμε..Δεν έπεφτε καρφίτσα πάντως..

χωρίς τίτλο

2008-04-01T18:22:00.003+03:00

Τόσα χρώματα γύρω μου
προτιμώ το σκοτάδι πίσω απ'τα κλειστά μου μάτια,έλεγα
όμως μετά ήρθες εσύ..
Άνοιξες τα μάτια μου με μια σου λέξη μονάχα.
Μια λέξη που όμως σήμαινε τα πάντα.
Πώς να μείνω αδιάφορη στη σπίθα που έλαμπε στην καρδιά σου,
στη φωνή που ούρλιαζε μέσα σου?
Πώς μπορεί κάποιος να διαψεύσει την αγνή και τρυφερή αλήθεια που φωλιάζει στον πυθμένα των ματιών σου?
Κανένας δε μπορεί.
Ούτε καν ο αέρας που τρυπώνει απρόσκλητος στα στήθια σου
και νιώθει τους χτύπους της καρδιάς σου
κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου.
Απλά λες την αλήθεια γλυκέ μου.
Απλά δε γεννήθηκες για την αμφισβήτηση όσων κρύβεις μέσα σου.

θεσσαλονίκη είσαι μια στον κόσμο δεν είναι άλλη!!

2008-03-31T17:14:00.005+03:00

Breathless - Dan Wilson

2008-03-27T23:48:00.003+02:00

με το που κυκλοφόρησε κατευθείαν κατατάχθηκε στα αγαπημένα..

famous quote

2008-03-26T14:14:00.008+02:00

Brutus:(julius ceasar,Shakespeare)
There is a tide in the affairs of men.
Which, taken at the flood, leads on to fortune;
Omitted, all the voyage of their life
Is bound in shallows and in miseries.
On such a full sea are we now afloat,
And we must take the current when it serves,
Or lose our ventures.

Υπάρχει μια παλίρροια στις σχέσεις των ανθρώπων.
Η οποία,καθώς την παίρνει η πλημμύρα,οδηγεί στη μοίρα..
Όταν χάνεται,όλο το ταξίδι της ζωής τους
οδηγείται σε ρηχά νερά και σε δυστυχίες.
Σε μια τόσο γεμάτη θάλασσα τώρα επιπλέουμε,
Και πρέπει να ακολουθήσουμε το ρεύμα όταν ευνοεί,
αλλιώς θα χάσουμε τη δυνατότητά μας να τολμήσουμε.

καινούριο ψυγείο...

2008-03-20T17:52:00.005+02:00

Μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά μας μπορούν να επηρεάσουν τη διάθεση μας θετικά.Όταν λοιπόν χάλασε το παλιό μας ψυγείο και ήρθε το νέο ,μου άρεσε τόσο πολύ που τις πρώτες μέρες δεν σταματούσα να το κοιτάζω μ΄ένα χαζό χαμόγελο και να το φωτογραφίζω..

wishing and hoping

2008-03-13T23:24:00.009+02:00

the god of small things
Η Αρουντάτι Ρόι,η διάσημη Ινδή συγγραφέας έχει γράψει την παρακάτω φράση που πραγματικά μας θυμίζει την αξία της ελπίδας: 'Not only is another world possible,it is on its way.On a quiet day I can hear it breathing...'

sambaaaaaaaaaaa

2008-02-28T18:06:00.006+02:00

Ζούμε ευχάριστες στιγμές όταν έρχεται το καρναβάλι κάθε χρόνο...Ξαναγινόμαστε όλοι παιδιά..

my poor Knut..

2008-02-23T17:36:00.006+02:00

Τα ζώα δεν είναι σαν τους ανθρώπους,δεν αναζητάνε τη δημοσιότητα και την κοινωνική αποδοχή σε ό,τι κάνουν.Μερικές φορές όμως η δημοσιότητα έρχεται, τα φλας των φωτογράφων δε σταματάνε και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να κλείσουν τα μάτια τους..

goldfish

2008-02-21T16:07:00.005+02:00

Όχι, δεν αναφέρομαι στο γνωστό μαγαζί στη Θεσσαλονίκη...είχα πάει σε μια καφετέρια και στο τραπέζι που κάθισα είχε στη μέση μια γυάλα με αυτό το ψαράκι μέσα.Τότε απλά το φωτογράφισα,τώρα όμως σκέφτομαι ότι μερικές φορές νιώθω κι εγώ εγκλωβισμένη σε μια γυάλα,στη ζωή μου και τις επιλογές μου απ'τις οποίες δε μπορώ να ξεφύγω..Πάντως σίγουρα δεν έχω τη μνήμη του χρυσόψαρου που όπως λένε κρατάει μερικά δευτερόλεπτα..